Dobra te należały wtedy do rodziny Szumkowskich. Prawdopodobnie należały do niej od wielu pokoleń. Do rodziny tej należały również pobliskie wsie: Bartoszuny, Wilkenszyno i Michalin. W 1867 roku, łącznie z folwarkiem Szumkowsk, który został w 1871 roku oddzielony od majątku, dobra liczyły łącznie 1184 morgi, w tym: wieś Bartoszuny – 7 osad, 120 morgów; wieś Wilkenszyno (albo Wilkenszyna) – 37 osad, 1081 morgów; wieś Michalin (albo Michalino) – 9 osad, 51 morgów.
Folwark Jurgielewszczyzna zaznaczony jest jeszcze na mapie 1:100 000 WIG z 1929 roku.
Dwór Prawdopodobnie na przełomie XVIII i XIX wieku ówcześni dziedzice wznieśli tu parterowy, klasycystyczny dwór, jedenastoosiowy, na planie długiego prostokąta, podwyższony do dwóch kondygnacji w trójosiowej części środkowej, przed którą występował portyk w wielkim porządku z czterema kolumnami dźwigającymi belkowanie i trójkątny fronton (szczyt). Elewacje, kolumny, obramienia okien były drewniane. Dom był przykryty wysokim, gładkim, gontowym dachem czterospadowym. Obie dłuższe elewacje wyglądały podobnie, z identycznymi portykami na głównej osi.
Po II wojnie światowej dwór popadł w ruinę i został rozebrany.
Majątek Jurgielewszczyzna został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie łoździejskim