Liubičius jest wspomniany w Powieści „Potop” Henryka Sienkiewicza. Główny bohater Andrzej Kmicic zgodnie z testamentem Herakliusza Billewicza otrzymuję majątek w Lubiczu (lit. Liubičius).
W 2011 roku mieszkały tu 2 osoby.
Były dwór Dwór w Lubiczu został prawdopodobnie wybudowany około 1870 roku przez Helenę Sobolewską. Był to dom na podmurówce na planie prostokąta, parterowy, ze środkową częścią piętrową. Wejście stanowił ganek z czterema słupami dźwigającymi taras. Oba tarasy, dolny i górny, były zabezpieczone drewnianymi balustradami. Trójkątny szczyt domu też był zdobiony drewnianą plecionką. Dom był przykryty gładkim, czterospadowym dachem.
Wewnątrz w trakcie frontowym była centralna sień ze schodami prowadzącymi do kilku pokoi mieszkalnych na piętrze. Po prawej stronie na parterze były: salon, pokój jadalny i biblioteka. Po lewej stronie – pokoje mieszkalne i garderoba. Wszystkich pokoi, nie licząc przedpokoi i pomieszczeń gospodarczych, było jedenaście.
W ogrodzie rosło około 40 starych dębów. Ogród przecinały cztery aleje: dwie lipowe, klonowa i kasztanowa.
Majątek Lubicz został opisany w 3. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy , znaczenie 1.)
Kategoria:Miejscowości w rejonie poniewieskim