Lančiūnava (hist. pol. Łączynów, Łonczynów, Łanczanów, Łanczunowo) – wieś na Litwie położona w rejonie kiejdańskim okręgu kowieńskiego, 14 km na północny wschód od Kiejdan.
Historia Król Zygmunt August dyplomem z 3 maja 1562 roku nadał Piotrowi Kognowickiemu za waleczność w wojnach inflanckich starostwo na tych terenach. Syn jego i Wołłowiczówny, Kazimierz połączywszy ziemie po ojcu z ziemiami sąsiedniej wsi wniesionymi mu w wianie, nazwał je Łączynowem. W rękach męskich potomków Piotra Kognowickiego majątek pozostawał aż do II wojny światowej. Najwybitniejszym przedstawicielem tej linii był Kazimierz Kognowicki (1746–1825), syn Jana, miecznika kowieńskiego i Stankiewiczówny, jezuita i historyk. Ostatnim właścicielem majątku był Stanisław Kognowicki (1863–1941), prezes do 1939 roku Wileńskiego Koła Filistrów Konwentu Polonia, prezes Wileńskiego Prywatnego Banku Handlowego, żonaty po raz pierwszy z Zofią Dmochowską, a po raz drugi ze Stanisławą Dmochowską.