+ Demografia Łączynowa rokliczba ludności19021631923172 (we dworze)1959303196652619707321978937197951419859201989918200165520066352011503 thumb|240px| Stanisław Kognowicki, ostatni właściciel Łączynowa i budowniczy pałacu thumb|240px|Pałac w Łączynowie (2016) Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Łączynów, wcześniej wchodzący w skład województwa trockiego Rzeczypospolitej, znalazł się na terenie ujezdu kowieńskiego guberni litewskiej, a następnie wileńskiej i kowieńskiej Imperium Rosyjskiego. W drugiej połowie XIX wieku należał do gminy Kiejdany i parafii Opitołoki. Od 1920 roku Łączynów należy do Litwy, która w okresie 1940–1990, jako Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka, wchodziła w skład ZSRR.
W 1736 roku wzniesiono tu drewnianą kaplicę katolicką Matki Boskiej. W 1863 roku ówczesny właściciel majątku Zygmunt Kognowicki zaczął budować kamienno-ceglany kościół pw. św. Kazimierza. W związku z wybuchem powstania styczniowego budowa została wstrzymana, ale po otrzymaniu odpowiednich zezwoleń w 1874 roku, w 1880 roku zakończono budowę.