Kamienica przy Rynku 46 – kamienica na wrocławskim rynku, na jego północnej pierzei, zwanej Targiem Łakoci.
Historia i architektura kamienicy Kamienica swoim rodowodem sięga okresu średniowiecznego, z okresu którego zachowały się piwnice ze sklepieniem kolebkowym oraz partie murów granicznych powstających na przełomie lat 1300–1475. Budynek został wzniesiony wraz z przylegającymi do niego kamienicami nr 45 i 47, pomiędzy drugą połową XIV wieku a drugą tercją XV wieku. Pierwotnie był to budynek o wymiarach 8 x 18 metrów, dwutraktowy. Przynajmniej do 1564 roku posesja była podzielona na dwie części: zachodnia miała szerokość 7,5 łokcia, a wschodnia 8 łokci, a w kolejnych latach na jej tyłach wydzielono trzecią. Wzniesienie kamienicy na posesji zachodniej datowane jest na rok 1372; w latach 1449–1451 była ona połączona z zatylną posesją przy ulicy Igielnej 21.
Pod koniec XV wieku i na początku XVI przebudowano tylny trakt piwnic, dzieląc go na dwa poziomy połączone z parterem bliźniaczymi biegami schodów, założonymi po wschodniej i zachodniej stronie traktu. Powstałe nowe pomieszczenia zostały przykryte stropami kolebkowymi.