W 1562 roku budynek miał wysokość czterech kondygnacji i jednokondygnacyjny strych. Kamienica posiadała dwa niezależne wejścia oraz dwutraktowy podział parteru. Od 1748 roku właścicielem kamienicy był wrocławski kupiec J.G. Selenke, założyciela we Wrocławiu, w 1775 roku domu opieki dla nieszczęśliwych kupców. Za jego sprawą, około 1750 roku budynek przeszedł gruntowną przebudowę wnętrz i zmianę fasady w stylu późnobarokowym, a dekoracje stropów dwóch frontowych pokoi (cęgowe sploty oraz charakterystyczne motywy wazonów i lambrekinowych baldachimów zapowiadały styl rokokowy. Najważniejszą zmianą było przeniesienie klatki schodowej znajdującej się dotychczas na zewnętrznej stronie tylnej ściany kamienicy, do jej wnętrza. Nad czterema kondygnacjami umieszczono dwukondygnacyjne mieszkalne poddasze i jednokondygnacyjny strych. Budynek pokrywał dwuspadowy dach w układzie szczytowym. Czteroosiowa fasada uzyskała barokowy wygląd: na wysokości drugiej i trzeciej kondygnacji, po bokach umieszczono boniowane lizeny. Pomiędzy czwartą kondygnacją a szczytem znajdował się profilowany gzyms, a pod nim, w centralnej części, umieszczono kartusz z monogramem właściciela "J. G. S.".