Tomasz Antoni Kiciński herbu Rogala (ur. 9 stycznia 1806 w Lechanicach, zm. 1882) – żołnierz, oficer powstania listopadowego, właściciel ziemski.

Życiorys Urodził się z ojca Stanisława Jerzego Kicińskiego (1777–1857) i matki Zofii Zaborowskiej. W armii Królestwa Polskiego służył jako sierżant 2 Pułku Strzelców Pieszych. Od wczesnych lat młodości przyjaźnił się m.in. z Piotrem Wysockim, późniejszym przywódcą Sprzysiężenia Wysockiego, które zainicjowało wybuch powstania listopadowego. Był słuchaczem Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie.

Powstanie listopadowe Uczestniczył w wydarzeniach nocy listopadowej (29 XI 1830) – należał m.in. do grupy Wysockiego („Termopilan”), którzy zapoczątkowali powstanie listopadowe i zaatakowali pułki rosyjskie skoszarowane w okolicy Łazienek, jednak sam Kiciński dołączył do grupy nieco później, tj. dopiero w okolicach kościoła św. Krzyża, gdy podchorążowie zmierzali już do Arsenału. Do historii przeszedł głównie jako uczestnik strzelaniny przed pałacem Namiestnikowskim na Krakowskim Przedmieściu, w wyniku której śmierć ponieśli gen. Maurycy Hauke i płk Filip Meciszewski. Według niektórych relacji, w tym samego Piotra Wysockiego, podchorążowie oddali strzały do oficerów w odpowiedzi na zranienie Kicińskiego przez płk.