Na zlecenie ówczesnych władz, niedługo po wojnie, zajął się rozbudową szpitala, dobudowując nową część na dodatkowych 60 łóżek. Oprócz pracy w szpitalu, należał do zarządu PCK i do Związku Zawodowego Lekarzy. Pracował także jako lekarz w cukrowni, jako lekarz sportowy oraz okresami prowadził praktykę prywatną w domu. Jan Zagierski był przyjacielem wybitnego chirurga profesora Romana Drewsa, urodzonego też w 1908 roku i kończącego medycynę na poznańskiej uczelni. Kontakty i przyjaźń z okresu studiów i służby w szpitalu wojennym nad Bzurą z profesorem Degą ułatwiała doskonalenie zawodowe. W 1954 roku, decyzją ministra zdrowia, Zagierski otrzymał nominację na ordynatora 95 łóżkowego oddziału chirurgicznego Szpitala Miejskiego w Grudziądzu. Wyszkolił wielu chirurgów, którzy zajmowali stanowiska w nowo powstających oddziałach. Pracował także w przychodni specjalistycznej. W roku 1966 brał udział w Światowym Zjeździe Chirurgów w Paryżu. W 1974 roku przeszedł na emeryturę, ale w poradni ortopedycznej pracował do końca życia. Zmarł 23 kwietnia 1984 roku w Gdańsku w wyniku powikłań pooperacyjnych.