Władysław Sikorski, wielokrotnie nakazywał scalenie wszystkich podziemnych organizacji wojskowych w ramach ZWZ-AK. Na omawianym terenie proces ten rozwinął się dopiero od 1943 roku. Podkreślić jednak należy, iż wśród personelu medycznego różnych organizacji współpraca występowała znacznie wcześniej. Na przykład Helena Chrzanowska, organizująca w 1941 roku służbę zdrowia w Obwodzie ZWZ Chełmno, korzystała z pomocy dr med. Jana Zagierskiego, który kierował tam sanitariatem Polskiej Armii Powstania. Przekazał jej wiele materiałów opatrunkowych i leków…”.

W styczniu 1944 roku został przeniesiony do Szpitala Powiatowego w Iławie, gdzie – pod nadzorem lekarza Niemca, opiekował się Polakami i Rosjanami, przebywającymi na przymusowych robotach. W styczniu 1945 roku wrócił do Chełmna, organizując zastępczy szpital w klasztorze Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego A Paulo. Wówczas, był zmuszony współpracować z frontowym dowództwem wojsk sowieckich. 5 marca 1945 roku został powołany na przedwojenne stanowisko do szpitala w Chełmży. Do sierpnia był jedynym lekarzem w szpitalu, jak i dla ludności miasta oraz okolicznych wsi. Był specjalistą chirurgiem, ale miał dużą wiedzę ogólną medyczną, wielospecjalistyczną oraz niebywałą intuicję lekarską.