Kamil Jan Bogacki (ur. 6 lipca 1884 w Korczynie, zm. 13 lutego 1959 w Krośnie) – polski lekarz, wojskowy i urzędnik państwowy, oficer Legionów Polskich i Wojska Polskiego.

Życiorys Urodzony 6 lipca 1884 w Korczynie koło Krosna w rodzinie patriotycznej jako wnuk powstańca styczniowego i zesłańca syberyjskiego oraz syn Józefa i Amalii. Ukończył szkołę w Korczynie i I Gimnazjum w Rzeszowie (zdał maturę w roku 1902), po czym wyjechał do Wiednia, gdzie podjął studia filozoficzne i biologiczne, uzyskując tytuł doktora. Po ich ukończeniu przez rok uczył w gimnazjum w Przemyślu. W tym czasie ożenił się i w 1907 wraz z ciężarną żoną wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Studiował medycynę na uniwersytetach w Cleveland i Princeton, a potem rozpoczął karierę naukową i w 1910, jeszcze w trakcie studiów, został pierwszym asystentem Katedry Histopatologii i Embriologii na Uniwersytecie Stanowym Michigan, Ann Arbor, a w 1912 doktoryzował się z zakresu medycyny i chirurgii na Western Reserve University w Cleveland i objął stanowisko pierwszego asystenta Kliniki Medycyny Wewnętrznej. Został też honorowym członkiem Towarzystwa Lekarzy Amerykańskich. W Princeton poznał i zaprzyjaźnił się z późniejszym prezydentem USA Thomasem W. Wilsonem, który był wykładowcą tej uczelni.