Kampania wrześniowa 1939 25 sierpnia 1939 został mianowany szefem Oddziału II Sztabu formowanego na Pomorzu Korpusu Interwencyjnego. Po wybuchu II wojny światowej jednostki korpusu weszły w skład Armii „Prusy” jako Zgrupowanie Południowe. W czasie bitwy pod Iłżą (8–9 września 1939), po odcięciu zgrupowania od przepraw wiślanych, współorganizował improwizowane pododdziały osłonowe; dowodząc sekcją w natarciu na wzgórze 246 na południe od Iłży, został ranny w udo.

Po rozbiciu zgrupowania zdołał przeprawić się przez Wisłę i 12 września dołączył do sztabu Armii „Lublin”, otrzymując przydział do Oddziału II Sztabu Armii.. Brał udział w walkach armii na Lubelszczyźnie aż do bitwy pod Tomaszowem Lubelskim. Po kapitulacji dostał się do niewoli niemieckiej, z której wkrótce zbiegł do Zamościa. Stamtąd przez Węgry i Rumunię przedostał się na przełomie października i listopada 1939 do Francji.