Twórczość W ciągu zaledwie 10 lat twórczego życia osiągnął bardzo wiele i był na najlepszej drodze do ukształtowania indywidualnego stylu, o czym świadczy m.in. Sonata skrzypcowa op. 5. czy Trio fortepianowe op. 13. Wzorował się na muzyce klasycystycznej (np. na technice i formie wariacyjnej Beethovena), nawiązywał do melodycznych formuł Webera (I temat w Sonacie B-dur). Ulegał wpływom Schumanna, Moniuszki, Chopina.
Specyfikę jego muzyki fortepianowej stanowi znamienna dla stylu późnoromatycznego zagęszczona faktura, charakteryzująca się wielodźwiękową i dysonansową akordyką, aktywnością czynnika rytmicznego i bogactwem środków pianistycznych, a także polifonią. Trafnie łączył zmysł wirtuozowski i pewną wybujałość emocjonalną (Wariacje na temat własny C-dur) z przemyślaną koncepcją formy (Wariacje na temat własny cis-moll) i wyrazistymi tematami. W miniaturach fortepianowych, zwłaszcza w Murmure de ruisseau i Chant du soir uzyskał kolorystykę zapowiadającą impresjonizm.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Utwory Antoniego Rutkowskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Instytutu Muzycznego w Warszawie (1861–1918) Kategoria:Polscy pianiści Kategoria:Polscy kompozytorzy romantyzmu Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1886