W przypadku Judyty czeskiej autor analizuje biblijne analogie przywiedzione przez Galla Anonima. Przez nawiązanie do Sary podkreśla on prawowierność następstwa tronu Bolesława Krzywoustego zestawiając go wraz z Zbigniewem z parą braci Izaak–Izmael. Historyk głębiej analizuje zestawienie żony Władysława Hermana z biblijną zabójczynią Babilończyka Holofernesa, przedstawiając przy tym liczne świadectwa odbioru tej ostatniej w średniowieczu. Biblijna Judyta przedstawiana była jako wzór czystości (mimo swojego wdowieństwa). Dodatkowo kronikarz zestawił jej czyn z urodzeniem przez Czeszkę Krzywoustego nadając mu symbolikę mesjanistyczną. Pac podkreśla również opisaną przez Anonima działalność jałmużniczą księżnej, zestawiającą ją – w świetle przytoczonych analogii – do królowych uznawanych za święte.

Trzecią analizowaną przez badacza gallowską niewiastą jest żona Chrobrego, dotychczas przez część historyków utożsamiana z Emnildą. Pac wykazuje, że opis z kroniki nie dotyczy konkretnej osoby, najprawdopodobniej jest jedynie zabiegiem literackim wpisującym się w obiegowe motywy. Królowa przedstawiona jest tam jako obrończyni skazanych przez władcę poddanych, potajemnie – lecz czasem za jego wiedzą – przetrzymująca winnych i wyjednująca u niego przebaczenie ich win.