Pomimo jej entuzjazmu, nauczyciele uważali ją za zbyt nieśmiałą i niepewną siebie, by móc marzyć o karierze aktorki.
Przez pierwsze pół roku od zawarcia umowy z 20th Century Fox nie dostawała żadnej roli, ale mimo to prawie codziennie stawiała się w studiu i zgłaszała swoją gotowość do pracy, a także obserwowała kulisy kręcenia filmów. Zadebiutowała na planie filmowym epizodyczną rolą w komedii Scudda Hoo! Scudda Hay! (1947), w której wygłasza swoją pierwszą kwestię przed kamerą: „Hi, Rad!”. Choć grała tylko epizodyczną rolę, przykuwała uwagę ekipy filmowej swoją urodą. Następnie pojawiła się jako kelnerka Ewa w dramacie Niebezpieczne lata (Dangerous Years, 1947). Z pomocą wytwórni podjęła naukę w Actors’ Laboratory Theatre. Po tym, jak w sierpniu 1947 wytwórnia nie przedłużyła z nią kontraktu, wróciła do pracy w fotomodelingu. Dorabiała, pracując jako dziewczyna na telefon. Nawiązała też współpracę z Lucille Ryman Carroll, poszukiwaczką talentów z wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer, dzięki której została aktorką studenckiego teatru, jednak przez częste spóźnianie się na próby szybko straciła w nim posadę.