Zastosowanie U dzieci (zwłaszcza kilkuletnich) metoda stosowana jest przy leczeniu astmy, schorzeń dermatologicznych, u pacjentów z alergiami pokarmowymi, lękliwych, nieśmiałych i płaczliwych, nie odnoszących korzyści z terapii werbalnych. W większości wypadków zauważa się w tej grupie poprawę dobrostanu dzieci. W leczeniu przewlekłego bólu głównym celem jest nauczenie pacjenta konstruktywnego obchodzenia się z cierpieniem. W psychiatrii terapia ma charakter długofalowy, porządkujący chaos myślowy i emocjonalny, redukujący lęki, polepszający motorykę i stabilizujący emocje. W medycynie paliatywnej stanowi oderwanie od szpitalnej codzienności, tematyki śmierci i cierpienia, operuje spokojnymi i łagodnymi tonacjami oraz dźwiękami.
Nauczanie Metoda wykładana jest na specjalnych kursach (cztery semestry studiów podyplomowych) w Wielkiej Brytanii, USA, Niemczech, Japonii i Australii. Konieczne jest odbycie wyższych studiów muzycznych, praktyki pielęgniarskiej i zdanie egzaminu wstępnego. Wymagana jest umiejętność gry na fortepianie – podstawowym instrumencie muzycznym stosowanym w metodzie.
Przypisy
Kategoria:Metody terapeutyczne