Zapas wody 2,2 m³ (lub 2,5 m³) mieścił się w zbiorniku w ostoi oraz skrzyniach po bokach kotła, zapas węgla wynosił 0,6 t i mieścił się w tylnej skrzyni i być może skrzyniach bocznychWedług zapas wody wynosił 2,5 m³, a węgla 0,6 t, przy tym parowozy miały pierwotnie tylną skrzynię węglową (co potwierdza również fotografia tamże). Według natomiast , zapas wody wynosił 2,2 m³, a zapas węgla 0,6 t, mieszczący się tylko w skrzyniach bocznych (nie ma mowy w tej publikacji o tylnej skrzyni węglowej i jej usunięciu)..
Kocioł płomieniówkowy ze stalową skrzynią ogniową. Na kotle umieszczony zbieralnik pary i piasecznica. Piasecznica o napędzie ręcznym podawała piasek pod oba zestawy kołowe. W zbieralniku znajdowała się zaworowa przepustnica pary z napędem wewnętrznym. Zawory bezpieczeństwa kotła typu Pop-Coale. Zasilanie w wodę za pomocą inżektorów Friedmanna o wydajności 120 l/min. Parowóz wyposażony w eżektor parowy z elastycznym wężem do uzupełniania wody ze zbiorników zewnętrznych.
Ostoja z blach o grubości 10 mm. Czołownice wyposażone w długie zderzaki centralne ze sprzęgiem orczykowym. Odsprężynowanie górne z trzema punktami podparcia. Koła miały średnicę 725 mm, a rozstaw osi wynosił 1600 mm. Parowóz mógł pokonywać łuki o promieniu 25 m.