XXI-wieczny stan wiedzy pozwala z grupy potencjalnych jednostek chorobowych odpowiedzialnych za epidemię niemal z całą pewnością wykluczyć dżumę; do możliwości zalicza się tyfus, odrę, ospę i cholerę, a za najbardziej prawdopodobne uznaje się gorączkę krwotoczną bądź grypę.
Straty, jakie spowodowała epidemia, są trudne do oszacowania; niektórzy badacze skłonni są uznawać plagę Cypriana za bardziej śmiertelną niż zaraza Antoninów. Jeśli wierzyć informacjom zawartym w świadectwie biskupa Aleksandrii, miasto miało wyludnić się nawet o 60% mieszkańców. Jakkolwiek liczba ta wydaje się zawyżona, oznaczałaby spadek ludności Aleksandrii z 500 tys. do ok. 200 tys., co wydaje się do przyjęcia, biorąc w rachubę masową ucieczkę z zapowietrzonego miasta. Późne źródło, Collecta Augusta z czwartego wieku n.e., zawiera ogólnikową informację, jakoby jednego dnia miało umrzeć 5000 osób. Ponadto chaos wywołany przez plagę sprowokował wybuch kryzysu żywnościowego w następnych latach.