Inne niż walidacja metody terapeutyczne, abstrahujące od utraty przez podopiecznego poczucia realności, przy jednoczesnym zachowaniu zdolności emocjonalnych, nie tylko pozostają nieskuteczne w pracy z otępiałymi ludźmi starszymi, ale mogą nawet wywołać dodatkowe zaburzenia utrudniające i tak już niełatwy kontakt. Praktyka stosowania walidacji zakłada, że seniora z otępieniem nie można już zmienić, nie ma to sensu, a prowadzenie działań w tym kierunku może naruszać godność starszego człowieka. Zmieniać należy natomiast postrzeganie problemów osoby starszej i postawę opiekuna względem tej osobyred. Jan Gielas, Walidacja gerontologiczna według Naomi Feil. Terapeutyczne odpowiedzi na z różnicowania wynikające z poszczególnych stopni dezorientacji, we: Wspólne tematy, nr 4/2001, s.27-32, ISSN 1506-3690.