Krzysztof Najmanowicz (ur. ok. 1590 w , zm. 23 listopada 1651 w Rzymie) – lekarz, profesor medycyny i rektor Akademii Krakowskiej, rajca i burmistrz Krakowa.
Życiorys Pochodził z zamożnej rodziny mieszczańskiej, był synem kupca Jakuba, młodszym bratem Jakuba. Zapisał się na studia w Akademii Krakowskiej w 1601. Wraz z bratem wyjechał za granicę, lata 1602–1609 spędził na studiach lekarskich w Bolonii (wpisany na studia 4 listopada 1605), Pizie i Padwie, gdzie ok. 1609 miał uzyskać stopień doktora medycyny. Doktorat nostryfikował w Akademii Krakowskiej w marcu 1610. Po przyjęciu na Wydział Lekarski pracował do 1614, kiedy to przeszedł na katedrę botaniki lekarskiej fundacji Jana Zemełki. W latach 1619 i 1627 był dziekanem Wydziału Lekarskiego. W latach 1610–1616 pełnił obowiązki lekarza przybocznego biskupa krakowskiego Piotra Tylickiego, od którego otrzymał w testamencie znaczny legat pieniężny. Znalazł wpływowego opiekuna w osobie kasztelana krakowskiego Jerzego Zbaraskiego, przez którego w 1620 został wprowadzony do Rady Miejskiej gdzie zasiadał nieprzerwanie do 1646. W latach 1620, 1625 i 1635 pełnił obowiązki burmistrza Krakowa. Utrzymywał również dobre stosunki z królewiczem Władysławem, o którego względy zabiegał jako rektor Uniwersytetu w sporach z jezuitami.