Andrzej Józef Bałanda (ur. 10 lutego 1941 w Jaśle, zm. 17 lipca 2010 w Krakowie) – polski fizyk, profesor, specjalista w dziedzinie spektroskopii jądrowej, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Współorganizator i pierwszy rektor Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Sączu w latach 1998-2007.

Życiorys Syn Józefa i Marii. Studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1958–1963, pracę magisterską wykonał pod kierownictwem prof. Henryka Niewodniczańskiego, twórcy powojennej krakowskiej fizyki doświadczalnej. Bezpośrednio po studiach został zatrudniony w Instytucie Fizyki UJ, gdzie pracował do śmierci. Pracę doktorską, której promotorem był prof. Andrzej Hrynkiewicz, obronił w 1970, rozprawa habilitacyjna przedstawiająca pierwsze w Polsce pomiary spektroskopowe otrzymane bezpośrednio na wiązce cząstek naładowanych została ukończona w 1978. Pełnił obowiązki kierownika studiów zaocznych w IF UJ, zorganizował i był kierownikiem studiów podyplomowych, był członkiem komisji senackich UJ. Przebywał na stażach naukowych w Zjednoczonym Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej, Instytucie Badań Ciężkich Jonów GSI w Darmstadt, Instytucie KVI w Groningen, i Uniwersytecie w Amsterdamie. Napisał dwa podręczniki dla studentów, kierował wieloma pracami magisterskimi, wypromował kilku doktorów.