We wschodniej części akropolu odkryto pozostałości świątyni, najprawdopodobniej poświęconej Dionizosowi, która w IV–V w. służyła jako kościół chrześcijański. O funkcji chrześcijańskiej świadczy półkolista apsyda w jej wschodniej części, portal w części zachodniej oraz nienaruszona, bogato zdobiona ornamentami ambona. Na skale widoczny jest orzeł z rozpostartymi skrzydłami oraz inskrypcje w języku greckim, najprawdopodobniej teksty liturgiczne. Kościół najprawdopodobniej funkcjonował do XII w., kiedy został zniszczony przez barbarzyńców. Od świątyni do centrum akropolu prowadziła aleja wyznaczona kolumnami, których pozostałości zachowały się do dziś.
Ponadto na wzgórzu odkryto pozostałości dwóch bram po stronie wschodniej i zachodniej. Natomiast w części południowej, 30 m pod akropolem, odnaleziono pozostałości ogromnego kompleksu, do którego prowadzi wykuta w skale, wąska aleja o długości ok. 100 m. Kompleks mógł być pałacem lub siedzibą wyroczni. Zajmował powierzchnię 1700 m² i miał przynajmniej dwa piętra, przy czym do dziś zachowały się pozostałości wykutego w skale parteru z 50 pomieszczeniami.