Układ ten był generalnie korzystny dla zakonu, gdyż pozwalał wielkiemu mistrzowi kontynuować działania wojenne z zamiarem odbicia miast Prus i spłacenia najemników oraz zabezpieczał zakon przed osobnymi roszczeniami wysuwanymi przez poszczególne oddziały najemne. Jego wady ujawnić mogło dopiero niewykonanie umowy w terminie, o czym zakon zobowiązał się poinformować najemników z miesięcznym wyprzedzeniem.

Wykonanie układu Wojna na kredyt W pierwszych miesiącach od zawarcia układu malborskiego prowadzone na kredyt działania zbrojne przyniosły Krzyżakom znaczne sukcesy: czasowe przerwanie komunikacji Wisłą pomiędzy Polską a Gdańskiem i Dolnymi Prusami oraz przejście kilkunastu miast i twierdz ponownie na stronę zakonu. Dalsze energiczne działania były jednak konieczne wobec nieodbicia żadnego większego ośrodka miejskiego i związanych z tym dochodów oraz chwiejnej postawy Prus Dolnych i Górnych. Zimą 1454 r. Krzyżakom udało się opanować szereg twierdz tworzących barierę zabezpieczającą Malbork i przeprawy wiślane, a w styczniu 1455 r. odeprzeć ofensywę podjętą przez Królestwo Polskie siłami pospolitego ruszenia z Małopolski. thumb|lewo|Fortyfikacje krzyżackie w Malborku. Twierdza nabyta w 1457 r. przez Królestwo Polskie od wojsk najemnych pozostała do końca XVI w.