Wielki mistrz von Erlichshausen stał się zakładnikiem we własnej stolicy, a pozbawiony kontroli nad Malborkiem i dochodów z okręgu zamku nie mógł wesprzeć prowadzonego od kwietnia 1455 r. oblężenia portowej dzielnic Królewca – Knipawy. Dowodzący siłami krzyżackimi pod Królewcem komtur elbląski von Plauen zmuszony został dopiero uzyskane podatki dolnopruskie przeznaczać na swoich żołnierzy, pogłębiając kryzys wielkiego mistrza. Von Erlichhausen nie mógł także liczyć na odsiecz ze strony niezwiązanego układami zastawnymi księcia śląskiego Balthazara von Sagan, który 16 czerwca 1455 r. na czele własnych najemników i załóg okolicznych twierdz, liczących 932 kawalerzystów oraz 571 drabantów opuścił Malbork i przybył wzmocnić oblężenie Knipawy.
Rokowania Latem 1455 r. Związek Pruski oraz Królestwo Polskie rozpoczęły negocjacje z najemnikami w sprawie wykupu opanowanych twierdz. Wobec bankructwa obydwu stron konfliktu i odparcia kolejnej wyprawy pospolitego ruszenia z Królestwa Polskiego jesienią 1455 r. dysponujący największą siłą zbrojną w Prusach czescy i niemieccy dowódcy najemników stali się panami sytuacji i stawiali wygórowane żądania.