3 lutego 1918 r. oddział Podtiołkowa, rozbijając siły Czerniecowa, otworzył nacierającym z zachodu czerwonym oddziałom Jurija Sablina (jednej z grup wchodzących w skład czerwonych sił południa Rosji pod ogólnym dowództwem Antonowa-Owsiejenki) drogę na NowoczerkaskP. Kenez, Red Attack..., s. 91..
W kwietniu 1918 na I Zjeździe Rad Obwodu Dońskiego Fiodor Podtiołkow został przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych Dońskiej Republiki RadzieckiejP. Kenez, Red Attack..., s. 118., a Michaił Kriwoszłykow – komisarzem ds. zarządzania. Zajmował się organizacją nowego aparatu państwowego oraz milicji republiki. Faktycznie jednak żaden z lokalnych kozackich przywódców nie odgrywał w republice większej roli. Faktyczną władzę nad Donem objął dowódca czerwonych oddziałów, które zajęły Rostów – Rudolf Siwers, początkowo samodzielnie, a następnie wspólnie z wysłanym przez Antonowa-Owsiejenkę komisarzem Wojciechowskim. Działali oni niezależnie nawet od Rady Komisarzy Ludowych i kierownictwa partii bolszewickiej. Podtiołkow bez powodzenia oprotestowywał decyzje komisarza, który zadekretował natychmiastową nacjonalizację fabryk i kopalń, wprowadził rekwizycje żywności i utrzymywał politykę terroru zainicjowaną przez Siwersa.