Nakład Pierwsze monety jednokoronowe bito na mocy ustawy z dnia 1 marca 1921 r. o emisji drobnych monet. Początkowo wytwarzano je z miedzioniklu (MN20, 80% miedzi, 20% niklu), z krążków o masie 6,67 g (zgodnie z ustawą z kilograma surowca miało powstać 150 sztuk monet). Rozporządzeniem rządu z 26 maja 1922 r. przewidziano, że do obiegu w formie monet o nominale 1 Kč zostanie wprowadzonych maksymalnie 100 mln koron. Wzór monet oraz ich średnicę (25 mm) ustalono wydanym tego samego dnia zarządzeniem Urzędu Bankowego przy Ministerstwie Finansów. Monety te pozostawały w obiegu także po likwidacji państwa czechosłowackiego w 1939 roku. W Republice Słowackiej wycofano je z obiegu 28 lutego 1941 r. W Protektoracie Czech i Moraw uległy demonetyzacji z dniem 31 lipca 1941 r., choć dopuszczono możliwość ich wymiany w placówkach pocztowych i bankowych przez kolejne cztery miesiące.
Miedzioniklowe monety o nominale 1 Kč bito w latach 1922–1925, 1929–1930 oraz 1937–1938, kiedy to powstało ich łącznie przeszło 115 mln sztuk. Ponadto już po upadku Czechosłowacji, w 1939 roku kremnicka mennica korzystając ze starych stempli wyemitowała dalsze dwa miliony monet na potrzeby Protektoratu Czech i Moraw.