Po zakończeniu II wojny światowej monety te ponownie dopuszczono do obrotu na mocy zarządzenia Ministra Finansów z 4 lipca 1945 r. Począwszy od 1946 roku w Kremnicy prowadzono produkcję monet o takim samym wzorze i stopie, jednak już z mniejszych krążków metalu – 21 mm średnicy i 4,5 g masy. Wzór i rozpoczęcie emisji usankcjonowano zarządzeniem Ministra Finansów z 17 kwietnia 1946 r. Monety te bito jedynie przez dwa lata, do roku 1947, jednak już w pierwszym roku wytworzono 88 mln sztuk. Jednocześnie z końcem maja 1947 r. przedwojenne monety przestały być oficjalnym środkiem płatniczym. W 1950 roku przystąpiono do bicia kolejnych monet o nominale jednej korony. Utrzymano zarówno wzór Španiela, jak i dotychczasowy rozmiar (średnica 21 mm), jednak zdecydowano się na zastosowanie stopu aluminium: glinu z dwuprocentową domieszką magnezu, wobec czego krążek, z jakiego wytwarzano monetę ważył zaledwie 1,33 g.