Fasada kamienicy zachowała formy renesansowe z jednolitą kompozycją kamieniarską: z gzymsami nad- i podokiennymi oraz z tryglifowymi fryzami ujmującymi profilowane obramienia. Podobne obramienia okienne i inne elementy kamieniarki z tego okresu zachowały się od strony dziedzińca i częściowo w oficynie bocznej Wszystkie kondygnacje są spięte zewnętrznymi wąskimi pilastrami. Szczyt fasady otoczony jest wolutami, a jego dwupoziomowość zaznaczona jest lizenami i gzymsami. Zachowana wczesnorenesansowa elewacja była wzorowana na jej podobnych powstałych w środowisku saskim panującym w tej części Europy, m.in. w Chojnowie, Zgorzelcu, Legnicy i Lwówku. W XVIII wieku w osi elewacji, pomiędzy drugą a trzecią kondygnacją, umieszczono tablicę ze złotym orłem, inskrypcją i datą "1784".
Wewnątrz budynku, na parterze, zachował się dwutraktowy układ z sienią frontową i sienią tylną z przechodem. Wyższe piętra mają układ trzytraktowy; w trakcie środkowym wydzielono klatkę schodową. We wnętrzach zachowały się elementy architektoniczne z XVI wieku: w piwnicy i na parterze oraz w oficynie sklepienia kolebkowe i kolebkowe z lunetami, ponadto na drugiej i trzeciej kondygnacji stropy kasetonowe z połowy XVI wieku;