Próbuje dociec, kto go wydobył z ciemnego lochu ziemi i kim jest, że znalazł się w tak wspaniałym miejscu. Rozum podpowiada, że prochem, Wola – że królem stworzenia. Rozum ostrzega Człowieka przed wężem i bazyliszkiem, mówi mu też, że zostanie królem, dopiero gdy poślubi Łaskę. Wyjaśnia, że został wzięty z ziemi, by wiedział, że do ziemi może na powrót wrócić, jeśli sprzeniewierzy się Prawu. Człowiek nie chce słuchać Rozumu. Zwraca się do Woli, Ta ukazuje mu jego piękno w lustrze, darze Wody. Ciemność próbuje je zatruć, widzi w nim jednak zapowiedź swej przyszłej klęski. Kiedy Ogień wręcza Człowiekowi szpadę, krzyż na rękojeści znowu powstrzymuje Ciemność. W darze Powietrza kapeluszu z piór Ciemność dostrzega pióra Gołębicy-Ducha Świętego, któremu nie potrafi się przeciwstawić. Wśród kwiatów – daru Ziemi – znajduje się biała lilia, Niepokalana Dziewica, która wyda na świat pogromcę Ciemności.