Książę Ciemności radzi swej towarzyszce, by zatruła jabłko z drzewa, w którego cieniu stoją. Ciemność w postaci pięknej wieśniaczki, przedstawia się jako poszukiwaczka wiedzy o świecie i ofiaruje Człowiekowi zatrute jabłko, zapewnia, że dzięki wiedzy zamkniętej w jabłku, zdobędzie na trwałe przymiot królewskości i tak zemści się na królu Ojcu, który więził go w lochu ziemi. Rozum ostrzegający go przed tym darem wraz z Wolą zostaje strącony w przepaść. Następuje trzęsienie ziemi. Świat ogarnia Ciemność. Wolna Wola opuszcza Człowieka. Żywioły stają mu się wrogie. Pozbawiony jasności zmysłów, Człowiek zapada w sen. Moc decyduje się, pozostawić Człowieka w mocy Ciemności, Mądrość chce jednak podjąć o niego walkę.
Człowiek budzi się kajdanach. Zdaje sobie sprawę co utracił. Przyzywa Rozum i poddaje jego władzy Wolę. Rozum i Wola nie są jednak w stanie rozerwać jego kajdan. Ciemność szydzi z ich zabiegów i zapewnia Człowieka, że poprzedni jego stan był tylko snem. Dziwna niebiańska muzyka zapewniająca Człowiekowi pokój, skłania ją do udania się do Księcia Ciemności. Tymczasem pojawia się pielgrzym-Mądrość. Człowiek prosi go o pomoc w swej niedoli, a on zdejmuje z niego kajdany. Człowiek z Wolą i Rozumem uciekają przed Ciemnością, a pielgrzym sam się zakuwa w kajdany.