Walka czterech żywiołów o panowanie nad światem, walka Ciemności przeciw Światłu o duszę Człowieka, wreszcie walka Człowieka z samym sobą o panowanie nad swoimi władzamiː Rozumem i Wolą zostają wpisane w dramat stworzenia człowieka, powołanego by panować nad wszelkim stworzeniem, dramat jego upadku, niewoli i odkupienia.
Uczeni różnią się w ocenie zależności utworu od pierwowzoru pod tym samym tytułem. Część badaczy przyjmuje istnienie daleko idącej zależności próbując uzgadniać postaci obydwu dramatówː w Człowieku widzą Zygmunta, w Woli – Klaryna, w Rozumie – Klotalda. Inni przyjmują tylko ogólną zbieżność tematu – idei, że życie jest snem. Calderón niewątpliwie konstruuje ramy losu swego głównego bohatera na wzór losów Zygmunta. Człowiek znajdujący się pierwotnie jak Zygmunt w więzieniu, zostaje przeniesiony do pałacu – Raju, tam dowiaduje się o swej królewskiej godności. Ciemność apeluje do jego poczucia krzywdy, niezrozumiałego uwięzienia w głębinach ziemi. Człowiek strąca Rozum ze skały, jak Zygmunt wyrzuca przez okno pouczającego go sługę. Kiedy budzi się w kajdanach jest łudzony przez swego rozmówcę (Ciemność / Klotalda), że to co przeżył było tylko snem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Autos sacramentales Kategoria:Twórczość Pedra Calderóna de la Barki Kategoria:Utwory literackie z 1677