Za radą Księcia Ciemności, Ciemność uderza więźnia gałęzią, by zadać mu śmierć. Następuje trzęsienie ziemi, Ciemność-śmierć pada martwa, a obok niej Książę-grzech. Odkupiony Człowiek zostanie obmyty z pierworodnej winy otrzymaną od Wody wodą chrztu, a by go umocnić na drodze życia Ziemia ofiaruje mu z winnych gron i kłosów pszenicy wino i chleb, które staną się Ciałem i Krwią Pańską. Moc napomina Człowieka, by tak wielkimi darami odkupiony, tak wielką miłością ogarnięty, pamiętał, że śni, póki żyje, bo życie snem jest.
Analiza Życie jest snem należy do autosów, w których Calderón próbuje przedstawić zarys duchowych dziejów ludzkości od stworzenia świata przez grzech pierworodny, aż po odkupienie. Zygmunt z wcześniejszego utworu pod tym samym tytułem był wprawdzie postacią symboliczną, ale obdarzoną konkretnymi rysami. Bohater autosuː Człowiek przedstawia ludzkość, jednocześnie pierwszego i każdego człowieka. Na kanwie tej postaci autor snuje rozważania nad sensem ludzkiego życiaː Nic nie wiem ponad to, że czym jestem, czym będę i czym byłem, nie wiem.