Lukullus (; ur. 117 p.n.e., zm. 56 p.n.e.) – rzymski wódz i polityk, stronnik Sulli, rozsławiony zwycięstwami w wojnie z władcą Pontu Mitrydatesem VI Eupatorem.

Pochodzenie. Poglądy polityczne Pochodził ze znakomitej rodziny plebejskiej, był związany ze stronnictwem optymatów. Podczas tzw. wojny sprzymierzeńczej (90–88 p.n.e.) był oficerem w armii Sulli. Podczas przewrotu Sulli był jedynym wyższym oficerem, który przy nim pozostał. Po śmierci dyktatora ustanowiony, mocą testamentu, opiekunem jego nieletnich dzieci.

W czasie wojen z Mitrydatesem I wojna Podczas I wojny Rzymu z Mitrydatesem był kwestorem, a następnie dowodził siłami morskimi Sulli. W 87 lub 86 p.n.e. przebywał w Cyrenie, aby uregulować jej status. Zimą 87/86 p.n.e. został wysłany przez Sullę do Egiptu i Syrii dla pozyskania tam okrętów, przyłączenia do nich niewielkiej eskadry rodyjskiej i przyprowadzenia tych sił na wody greckie. Dotarłszy, po wielkich perypetiach na Wschód (m.in. został ograbiony przez piratów u wybrzeży Egiptu), spotkał się z odmową ze strony władców Egiptu i Syrii, obawiających się zadrażniania stosunków z Mitrydatesem.