Stworzył też ewenement w skali światowej – naturalnej wielkości profil geologiczny, obrazujący układ warstw skalnych w Dolnośląskim Zagłębiu Węglowym. Opracował i wydał drukiem pierwszy przewodnik po wrocławskim Ogrodzie Botanicznym (wyd. 1, 1857; wyd. 9 poszerz., 1883). Dla zgromadzonych kolekcji utworzył w 1854 roku Muzeum Botaniczne, a w 1872 roku Muzeum Ogrodu Botanicznego, dla których nowy gmach otwarto cztery lata po jego śmierci (1888; dzisiejszy budynek Instytutu Biologii Środowiskowej UWr.). Skutecznie zabiegał o utworzenie wielu kompleksów zieleni urządzonej we Wrocławiu, będąc m.in. jednym z inicjatorów założenia Promenady Staromiejskiej na terenach koło Fosy Miejskiej. Był jednym z założycieli (1841) Śląskiego Towarzystwa Leśnego (Schlesischer Forstverein). Miał też swój udział w utworzeniu Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych, poprzednika Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
„Stary Göppert“, nazywany też „Śląskim Aleksandrem Humboldtem“, został pochowany na nieistniejącym obecnie wrocławskim cmentarzu katolickim św. Wawrzyńca (starszym, przy ulicy Piwnej)Burak M., Okólska H., 2007, Cmentarze dawnego Wrocławia, Wydawnictwo Muzeum Architektury we Wrocławiu, Wrocław, strony 48-51. ..