Przez to okręty zyskały charakterystyczną sylwetkę, z niskimi nadbudówkami przesuniętymi silnie w kierunku dziobu. Nietypowe było także rozmieszczenie wież rufowych, z których wyższa („B”) była przesunięta 2,25 m w lewo, a niższa („C”) 1,95 m w prawo od osi symetrii kadłuba – miało to na celu polepszenie sektora ostrzału przez wieże rufowe w kierunku dziobu okrętu (jednocześnie ograniczało jednak niektóre kąty ostrzału dla pełnej salwy burtowej 9 dział). Masa wieży wynosiła ok. 137 ton. Na etapie konstrukcji rozważano też uzbrojenie okrętów w 6 nowo opracowywanych dział 190 mm w dwudziałowych wieżach, lecz zrezygnowano z tego z powodu braku gotowości tych dział.
Artylerię przeciwlotniczą miały według projektu stanowić dwa nowe dwudziałowe stanowiska długolufowych dział 88 mm L/75 C/25 na nadbudówce rufowej przed wieżą dział "B", w osi podłużnej okrętu, lecz w chwili wejścia okrętów do służby, nie były jeszcze gotowe i okręty otrzymały dwa stare działa 88 mm L/45 na pojedynczych podstawach C/13, z maskami przeciwodłamkowymi. Próby nowych dział C/25 prowadzono na "Kölnie" w latach 1930/31, lecz okazały się one nieudane i je zdemontowano. Na okrętach dodano natomiast dwa dalsze dwa pojedyncze działa L/45, na platformach po obu stronach nadbudówki rufowej - łącznie było ich cztery i S. Trubicyn (op.cit.).