W latach 1962–63 zlecono mu wykłady dla studentów etnografii Uniwersytetu Warszawskiego, a potem w utworzonym Studium Afrykanistycznym UW – został członkiem Rady Naukowej. Wszedł także w skład Rady Naukowej Pracowni Zagadnień Społecznych i Kulturalnych Afryki Współczesnej PAN w Warszawie. W Krakowie został mianowany członkiem Komisji Socjologicznej, Komisji Orientalistycznej oraz Komisji Etnograficznej, działających przy oddziale PAN. Od powrotu do kraju rozwijał działalność w Polskim Towarzystwie Ludoznawczym, którego był od 1962 do 1963 prezesem. Od 1962 kierował Zakładem Etnografii i Socjologii Ludów Afrykańskich w Katedrze Etnografii Ogólnej i Socjologii UJ, a w 1969 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego UJ.

Po reorganizacji struktur UJ został w 1973 kierownikiem Zakładu Kultury i Oświaty w Instytucie Socjologii. W tym samym roku opublikował podręcznik antropologii kulturowej Antropologiczna koncepcja człowieka.

Zmarł 8 sierpnia 1974 roku w Krakowie;