Podatność tego rodzaju wykrywa się metodami poza pasmem. Testujący podstawia adres domeny, którą sam kontroluje, a następnie sprawdza, czy pojawi się ruch skierowany do jego serwera. Charakterystyczne jest przy tym, że często widać samo zapytanie DNS o podstawioną domenę, bez późniejszego połączenia – infrastruktura sieciowa zwykle przepuszcza ruch DNS na zewnątrz, blokując jednocześnie połączenia.
Inne protokoły i schematy Atak nie ogranicza się do protokołu HTTP. Żądanie kierowane do podatnej aplikacji jest wprawdzie zwykle żądaniem HTTP, ale połączenie nawiązywane następnie przez serwer może posługiwać się innym protokołem – między innymi FTP, SMB lub SMTP – o ile użyta przez aplikację biblioteka go obsługuje.
Służą do tego schematy adresów inne niż http i https, na przykład file, gopher, dict, data czy phar; w zależności od zastosowanego analizatora dostępne bywają także ftp, ldap, jar, mailto i ssh2. Z tego powodu OWASP zaleca wymuszanie dozwolonego schematu przy budowaniu żądania przez aplikację.