Crowley przyznał się do porażki w noc wyborczą, ale nie pogratulował od razu Ocasio-Cortez, podsycając krótkotrwałe spekulacje, że zamierza występować przeciwko niej w wyborach powszechnych. Bernie Sanders i Noam Chomsky pogratulowali zwyciężczyni. Kilku komentatorów zwróciło uwagę na podobieństwa między zwycięstwem Ocasio-Corteza nad Crowleyem a zwycięstwem ruchu TEA Party Dave’a Brata w 2014 nad przywódcą większości Izby Reprezentantów Erikiem Cantorem w tradycyjnie republikańskiej siódmej dzielnicy Kongresu w Wirginii. Podobnie jak Crowley, Cantor był wysoko postawionym członkiem klubu swojej partii.

Po zwycięstwie Ocasio-Cortez poparło kilku postępowych demokratów, wykorzystując jej rozpoznawalność i wpierając finansowo.

Bez kampanii Ocasio-Cortez wygrała w partii jako kandydatka do wpisu w sąsiednim okręgu kongresowym, zajmując 15. miejsce w Nowym Jorku z łączną liczbą 9 głosów, najwyższą spośród wszystkich 22 kandydatów. Nie przyjęła nominacji.

Wybory powszechne Ocasio-Cortez zmierzyła się z republikańskim kandydatem w wyborach powszechnych 6 listopada. Pappas, profesor ekonomii, nie prowadził aktywnej kampanii.