Nicolaes Cleynaerts, llatinizáu Clenardus, d'ehí ClenarduTantu en castellán como en portugués. Nicolau Clenardo en Infopedia - Enciclopedia y Diccionários Porto Editora y afrancesáu Clenard , foi un gramáticu y viaxeru flamencu. De formación llatinista, helenista y hebraísta, convertir en arabista de forma cuasi autodidacta, impulsáu por una visión universalista de los ideales del humanismu renacentista que lu llevaron a intentar la conversión pacífica de los musulmanes por aciu el diálogu cola so cultura.
Enseñaba por aciu el métodu de conversación, y caltuvo un principiu propiu de la pedagoxía moderna: que l'estudiante nun tien de complicar se con regles trabayoses hasta que llograra una abonda competencia d'usu de la llingua que desea aprender.... el métodu que naquél tiempu Clenardo propunxera en Portugal y qu'aplicara con ésitu en Évora y dempués en Braga: enseñar la llingua llatina como una llingua viva y con un procedimientu gradual, d'una forma ameno y fayadizo a la edá infantil (María Regla Prieto Corbalán, Introducción al Epistolariu llatín de Luisa Sigea, Akal, 2007, ISBN 844602280X, pg. 57). Redactó manuales de gramática griega y hebrea pa simplificar les dificultaes del deprendimientu d'eses llingües. Publicó delles obres en Lovaina: Tabulae in grammaticen hebraeam (1529), Institutiones in linguam graecam (1530), y Meditationes graecanicae (1531). Les Institutiones y les Meditationes fueron reeditaes delles vegaes (conxuntamente como Institutiones ac meditationes in graecam linguam) y amenaron munchos comentarios; según la so correspondencia, editada póstumamente nun Epistolarum, na que narra les sos esperiencies en Francia, España, Portugal y Marruecos.1911 Edition of the Encyclopedia Britannica
Lovaina y París
Educáu na Universidá de Lovaina, en que'l so Paedagogium Porci:fr:Pédagogie du Porc matriculóse'l 31 d'agostu de 1512, foi alumnu de Jacobus LatomusKawerau, G. (1910). "Latomus, Jacobus (Jacques Masson)". The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge. Funk and Wagnalls. páxs. 420–421. Retrieved 2008-02-21. Heribert Smolinsky (1992). Bautz, Traugott. ed (in German). Jacobus Latomus. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). 4. Herzberg. cols. 1219–1221. ISBN 3-88309-038-7. Fonte citada en :en:Jacobus Latomus. (teoloxía), d'Adrianus BarlandusRose, Hugh James (1857). A New General Biographical Dictionary, London: B. Fellowes et al. Fonte citada en :en:Adrianus Barlandus y de Rutgerus ResciusBietenholz, op. cit.. Fonte citada en :it:Rutgerus Rescius. (griegu), del Colexu de Busleiden o Collegium Trilingue, Félix Nève, Mémoire historique et littéraire sur le Collége (sic) des Trois-Langues à l'Université de Louvain, M. Hayez, Brussels, 1856. Henry de Vocht, History of the foundation and the rise of the Collegium Trilingue Lovaniense, 1517-1550, in Humanistica Lovaniensia, nᵘ 10-13, 1951-1955. Henry de Vocht, Les Débuts du Collège Trilingue de Louvain, 1517-1550, Uytspruyt, Louvain, 1958.
Fuentes citaes en :en:Collegium Trilingue fundáu so los ideales humanísticos d'Erasmu. Mientres diez años foi presidente del Colexu de Houterlé, y enseñó llatín, griegu y hebréu. En 1527 graduóse en teoloxía y ordenóse sacerdote.Joseph Klucas, op. cit.
Por influencia de Juan Luis Vives, y considerando rematada la so carrera en Lovaina, concibió'l proyeutu de lleer el Corán y establecer una conexón ente l'hebréu y la llingua árabe. La conocencia rudimentaria d'esta llingua llograr por sigo mesmu, gracies al Psalterio de Nebio (Psalterium octuplex o Psalterium Hebraeum, Graecum, Arabicum et Chaldeum cum tribus Latinis interpretationibus et glosis, d'Agostino Giustiniani, Xénova, 1516),<ref> Arabic Bibles. In the year 1516, Aug. Justinian, bishop of Nebio, printed in Genoa an arabic version of the Psalter, with the Hebrew text and Chaldee paragraphe, adding Latin interpretations. Encyclopaedia Britannica, 1797, vol III, pg. 216. Justiniani (Augustin), bishop of Nebio in Corsica, was born in Genoa in 1476. Francis I of France made him his almoner, and royal professor of Hebrew at Paris. He perished in a shipwreck in sailing from Genoa to Corsica, in 1536. He published Psalterium Hebraeum... to4FghwLPD&sig=JM9yN2rtAeH9OMTdgfg-IvDRR8Y&hl=es&sa=X&ei=M32-T8zJLsPDhAeuoqykDw&ved=0CEcQ6AEwBQ#v=onepage&q=%22bishop%20of%20nebio%22&f=false A biographical, historical and chronological dictionary Pantaleone Giustiniani... entered a Dominican house... taking the name Agostino... taught in Bolonia... patronage of Cardinal Bandinello... secured the bishopric of Nebbio... occasional surname Nebiensis... his so called "Psalterium octuplex"... bearing a dedication to pope Leo X... lectured on Hebrew in Paris... journey to England and the Netherlands permited a visit with Erasmus in Louvain... 1518. Gerald Hobbs, Agostino Giustiniani, en Peter G. Bietenholz, Contemporaries of Erasmus, op. cit., pg. 102. Ver tamién :en:Agostino Giustiniani</ref> sobre'l qu'apriende les lletres árabes y descompon les pallabres que la formen, formándose un diccionariu.Reiffenberg, op. cit., pg. 87 Estos estudios conduciéronlu a plantegar la posibilidá de la evanxelización de los árabes al traviés del estudiu de la so llingua, lo que llevaría a vencer al Islam per medios pacíficos. Con esi propósitu abandonó la so universidá y treslladóse en primer llugar a la Universidá de París (1530),Nicolas Cleynaerts en Imago Mundi. onde conoz a Guillaume Budé.
Salamanca
De vuelta en Lovaina, l'humanista portugués André de Resende apurrió-y la posibilidá d'acompañar a Fernando Colón (fíu del descubridor, que la so selecta comitiva d'humanistes flamencos y franceses foi encargada d'axuntar una peramplia biblioteca), con quien entamó en 1532 un viaxe a España En Lovaina contrata los servicios de Nicolás Clenardo, conocíu llatinista y grecista belga, que-y fuera encamentáu pol arqueólogu y humanista portugués André de Resende. Tamién emplega a Juan Vaseo y al borgoñón Johannes Harmonius, doctor en lleis, como collaboradores na llibrería de Sevilla y compañeros d'estudiu. Xuntos crucien Francia a uña de caballu nun accidentáu viaxe, non carente d'episodios tráxicu-cómicos que'l parllador Clenardo refier con singular gracia nes sos cartes. Clenardo va quedar en Salamanca en pos de la so gran ilusión: estudiar árabe n'España. Vaseo, sicasí, va desempeñar mientres dalgún tiempu les funciones de bibliotecariu en Sevilla, pero puestu desesperáu y mináu pol clima tropical d'Andalucía (“desperatus iacuit, adeo illic omnia feruent in Betica et calida non placebat Hispalis”). Harmonius muerre d'un accesu de fiebre (“periit correptus phrenesi"), como escribe Clenardo a Jacobus Latomus en 1533, y unu de los criaos que con ellos vieno dende Flandes “submersus est in Betico flumine". (Wagner, 2000, op. cit.) El fíu bibliófilu de Colón ver na necesidá de contratar personal especializáu y en 1530 contrató a dellos maestros bibliotecarios a los que pagaba generosamente. Los más famosos fueron Nicolás Clenardo, Juan Vaseo y Juan Amonio, humanistes flamencos los dos primeros y francés el terceru. Los cuatro viaxaron per España y otros países mercando los llibros más interesantes que salíen de les imprentes. N'España siguieron allá una vegada la ruta Vitoria, Burgos, Valladolid -onde tuvieron diez díes- Medina del Campo y Salamanca. Por cierto que Nicolás Clenardo y Juan Vaseo llegaron a venceyase a la Universidá de Salamanca na que dexaron buelga de les sos conocencies y siguieron mercando llibros pa la biblioteca. (José Delfín, El fíu bibliófilu de Cristóbal Colón llogró formar una biblioteca con más de 15.000 llibros, n'El Mundo, 13/10/2008). (que'l so rei yera'l tamién flamencu Carlos de Gante -Carlos I d'España y emperador Carlos V-).
Llegáu a Salamanca, Clenardus enseñó de volao llatín y griegu en la so universidá. La fecha de la so toma de posesión ye'l 5 de payares de 1533. Antes d'exercer como profesor universitariu, tuviera un tiempu como preceptor de Luis de Toledo, fíu del virréi de Nápoles Pedro de Toledo, de la Casa d'Alba, puestu al que-y encamentó Juan Álvarez y Alva de Toledo (de la mesma casa nobiliaria, y profesor de filosofía y teoloxía en Salamanca, cargu al que sumaba'l d'obispu de Córdoba).Michaud, op. cit. Imago mundi, web cit., da'l nome de "Luis" pal alumnu, pero noma al so padre como "duque d'Alba" anque en realidá namái yera'l fíu segundu del duque entós titular: Fadrique Álvarez de Toledo y Enríquez.
Clenardus integrar nel círculu de Francisco de Vitoria, xunto con Martín de Azpilicueta, Andrés de Vega, Francisco del Castillo, Hernán Núñez de Guzmán y Juan Martínez Xilizu; a quien darréu encamentó al tamién flamencu Juan Vaseo (Johannes Vassaeus o Jean Vasée, con quien compartiera'l viaxe de Lovaina a Salamanca, pero que siguiera al serviciu de Fernando Colón como bibliotecariu en Sevilla).Francisco Javier Lorenzo Pinar, Tolerancia y fundamentalismos na hestoria, Universidá de Salamanca, 2007, ISBN 8478003584, pg. 101 (da 1531 como fecha de llegada de Clenardus a Salamanca). Pa Juan Vaseo, autor d'unes Chronici rerum memorabilium Hispaniae (1552), vease A. Huarte Echenique, Apuntes pa la biografía del maestru Juan Vaseo en Revista d'Archivos, Biblioteques y Museos nos. 10, 11 y 12, Madrid, 1919., páxs. 519-535. Gregorio Mayans (Carta a Francisco Lasso de la Vega sobre'l parentescu de san Leandro con Recaredo , 14 de febreru de 1750) diz d'esti autor:
Jean Vasée / Vasaeus (c. 1510-1561) est plus jeune que Resende ; il suit Clénard en Espagne, travaille près de F. Colomb, à Séville, vient à Évora faire visite à Clénard, passe à Salamanque où il enseigne le grec, Le latin et la rhétorique, mais se laisse convaincre par Clénard de venir au Portugal : le Cardinal-Infant Henri lui confie des responsabilités d'enseignement (1538-1550) à Braga et à Évora. (Andreas de Resende, un exemple portugais en europahumanistica.org). Tamién hubo un profesor de medicina de Salamanca con esi nome, pero que consta como francés (Jean Vasseau, Vassès o Vassé, Meaux 1486 - 1550, decanu en París ente 1532 y 1534 -CERL Thesaurus-). Ente los estudiantes que pudieron asistir a les sos clases tuvo Diego de Covarrubias.
Lisboa, Braga y Évora
Al poco tiempu (quiciabes namái exerció doce díes)Michaud, op. cit. foi llamáu a la corte del reinu de Portugal, onde pasó cinco años como tutor de Dom Henrique (hermanu de Xuan III de Portugal y darréu rei él mesmu), al que preparó pa ocupar el so cargu como obispu de Braga. N'esa ciudá Clenardus fundó una escuela humanística. Tamién enseñó en Évora, onde darréu (1559) fundós'una universidá xesuita.Luis Rodríguez-Sanpedro y Juan Luis Polo (eds.), Universidaes hispániques: colexos y conventos universitarios na Edá Moderna, Volume 2, Universidá de Salamanca, 2010, ISBN 8478001778pg. 214. Artehistoria La so influencia nel mundu intelectual portugués foi duradera: en 1547 fundar en Universidá de Coimbra un Colexu d'Artes siguiendo'l modelu lovaniense del Trilingue qu'él había prestigiado. La so rellación colos humanistes portugueses empecipiárase yá en Lovaina, onde conoció a André de Resende,Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press. Fonte citada en :en:André de Resende que foi quien lu convidó a treslladase a Lisboa en 1534.Joseph Klucas, op. cit. La rellación con Resende señalóse como más amplia: Quand Resende arrive à Louvain, Clénard passe un an à Paris, où il enseigne le grec et l'hébreu (1530-1531) ; revenant à Louvain, il reçoit visitar de Ferdinand Colomb qui l'convide à Séville. C'est Resende qui introduit le fils du navigateur chez Clénard ; ce sera encore Resende qui, en 1533, viendra à Salamanque, où Clénard avait accepté un poste, pour convaincre son ami d'accepter l'invitation du roi du Portugal à venir y enseigner. À noter que Clénard, né vers 1494, a quelques années de plus que Resende ; sa vie sera plus brève, car il meurt à Grenade, Le 5 novembre 1542. (europahumanistica, web cit.)