Іван Аляксеевіч Далгарукаў (Далгарукі; 1708 — 8 (19) лістапада 1739, Ноўгарад) — князь, прыдворны, фаварыт імператара Пятра II; сын А. Р. Далгарукава, дзед І. М. Далгарукава.
Біяграфія
З старажытнага дваранскага роду Далгарукавых. Унук князя Р. Ф. Далгарукава. Пачаўшы службу гоф-юнкерам вялікага Пятра Аляксеевіча (будучага імператара Пятра II) (1725), стаў неўзабаве яго фаварытам. Быў генералам ад інфантэрыі (1728), обер-камергерам (1728), маёрам лейб гвардыі Праабражэнскага палка (1730). Атрымаў тытул «светласці» (1729). Напярэдадні смерці Пятра II прыняў актыўны ўдзел у складанні падробленага завяшчання, які пакідаў пасад нарачонай нявесце імператара князёўне К. А. Далгарукавай (яго сястры) і асабіста падрабіў імператарскі подпіс.
Указам Ганны Іванаўны ад 9 (20) красавіка 1730 разам з сямействам бацькі і маладой жонкай Наталляй Барысаўнай сасланы ў Бярозаў, адкуль быў у 1738 па даносе ўзяты для новага следства. Пад мукамі прызнаўся ў складанні падробленага завяшчання. Быў пакараны чацвертаваннем разам з двума роднымі дзядзькамі (С. Р. Далгарукавым і І. Р. Далгарукавым) і адным стрыечным (В. Л. Далгарукавым).
Іван Аляксеевіч