Ілан Галеві (Халеві) (; раней Жорж Ален Альбер, , , Францыя — , Клішы-ла-Гарэн, О-дэ-Сен, Францыя) — яўрэйска-палесцінскі актывіст і палітык, раманіст і адзін з нямногіх яўрэяў, якія займалі высокія пасады ў Арганізацыі вызвалення Палесціны (АВП). Называў сябе «стопрацэнтным яўрэем і стопрацэнтным арабам».
Біяграфія
Нарадзіўся ў яўрэйскай сям’і ў Ліёне, Францыя, у 1943 годзе, «пад фальшывым імем… у паштовым аддзяленні, якое было сховішчам руху Супраціву», як пацвердзіў яго старэйшы брат Марк Альбер. Пасля смерці яго бацькі Анры Левіна яго маці Бланш выйшла замуж за Эміля Альбера, і ён усынавіў яе дзяцей. Некаторыя крыніцы памылкова сцвярджаюць, што яго бацька быў еменскім яўрэем, чыя сям’я пасялілася ў Іерусаліме ў пачатку XX стагоддзя; згодна брату Галеві Марку, калі Галеві адправіўся ў Ізраіль, «ён атрымаў пашпарт з дапамогай пасведчання еменца, што пражываў там» і гэта прычына, па якой яго паходжанне часам паказваецца як еменскае.
У пачатку 1960-х гадоў ён працаваў у літаратурных часопісах «Les Temps Modernes» і «Présence africaine». Яго першы раман «Перасячэнне», апублікаваны ў 1964 годзе, атрымаў прыхільныя водгукі і быў ахарактарызаваны Ліліян Сміт у «The Saturday Review» як «бліскучы, ашаламляльны аповяд пра падарожжа маладога чалавека з ніадкуль у пекла… свежы погляд на шматузроўневую агонію агароджанай сценамі моладзі»Lillian Smith, «From Nowhere to the End of Night», The Saturday Review, 4 April 1964, pp. 39-40.
Пасля паездак у Афрыку, у тым ліку ў Малі і ў Алжыр, у 1965 годзе Ален Альбер пераехаў у Ізраіль ва ўзросце 22 гадоў, там ён стаў выкарыстоўваць прозвішча Галеві. Паводле яго слоў, ён прыехаў у Ізраіль, таму што ў Алжыры выявіў важнасць палесцінскай праблемы. Як распавядаў сам Галеві праз многія гады, «я сядзеў там у кавярнях, чуў людзей, гаварыў з інтэлектуаламі, і я зразумеў, што палесцінскае пытанне хвалюе людзей арабскага свету, ён сапраўды знаходзіцца ў цэнтры іх дакучлівых думак. Я вырашыў, што хачу вывучыць гэтую рэальнасць блізка і знутры… Я хацеў вывучыць ізраільскую рэальнасць» Галеві далучыўся да палесцінскага руху супраціву і, у прыватнасці, ФАТХ пасля араба-ізраільскай вайны 1967 года. Пазней ён стаў выбітным сябрам ААП. Ён быў прадстаўніком АВП у Еўропе і Сацыялістычным інтэрнацыянале, а таксама віцэ-міністрам замежных спраў АВП, удзельнічаючы ў гэтай якасці ў Мадрыдскай канферэнцыі 1991 года. Галеві быў абраны членам Рэвалюцыйнага савета ФАТХ у 2009 годзе і служыў дарадцам Ясіра Арафата. Ён быў узнагароджаны медалём адзнакі за яго ролю ў падтрымцы палесцінскай барацьбы прэзідэнта Махмуда Абаса.
Згодна з Ханан Ашраўі, у пачатку 1970-х гадоў Галеві быў членам Маавака («Барацьба»), «невялікай радыкальнай ізраільскай антысіянісцкай групы». Да гэтага ён уваходзіў ва ўльтралевую антысіянісцкую арганізацыю Мацпен, ад якой і аддзяліўся Маавак. У АВП Ілан Галеві ўступіў у 1976 годзе, праз год пасля пераезду ў Парыж.
Пасля падпісання мірных пагадненняў 1994 года Галеві жыў у Іерусаліме, а затым у Рамале. Яго дом у Рамале быў разбураны падчас аперацыі «Ахоўная сцяна» ў 2002 годзе. Ілан Галеві памёр у Клішы 10 ліпеня 2013 года ва ўзросце 69 гадоў. Палесцінскі лідар Махмуд Абас выказаў спачуванні ў сувязі са смерцю Галеві. Развітанне з Галеві адбылося ў Парыжы ў крэматорыі могілак Пер-Лашэз.
У красавіку 2019 года было абвешчана аб планах назваць новую вуліцу ў горадзе Эль-Біра ў гонар Ілана Галеві. Гэта рашэнне Ханан Ашраўі ахарактарызавала як даніна павагі мужнаму і прынцыповаму чалавеку.
Бібліяграфія Alain Albert, The Crossing (novel), New York: George Braziller, 1964; London: Heinemann, 1965. French trans. by Georges Levin as La traversée, Paris: Éditions du Seuil, 1965. Sous Israël, la Palestine, Paris: Le Sycomore, 1978; Minerve, 1987. Israël, de la terreur au massacre d’Etat, Paris: Papyrus, 1984. Question juive: la tribu, la loi, l’espace, Paris: Editions de Minuit, 1981. Translated into English by A. M. Berrett as A History of the Jews: Ancient and Modern, London: Zed Books, 1987. Published in German as Auf der Suche nach dem gelobten Land: Die Geschichte der Juden und der Palastma-Konflikt, Hamburg: Junius, 1986. Reissued as Jewish Question: Tribe, Law and Space, Syllepse Editions, 2016. Face à la guerre. Lettre de Ramallah, Paris: Sindbad/Actes Sud, 2003. Allers-retours, Paris: Flammarion, 2005. Islamophobie et judéophobie — L’effet miroir, Syllepse, 2015. Du souvenir, du mensonge et de l’oubli: Chroniques palestiniennes. Paris: Actes Sud, 2016.
Літаратура Yezid Sayigh, Armed Struggle and the Search for State: The Palestinian National Movement, 1949—1993, Oxford University Press, 1999.
Спасылкі Ilan Halevi, Le droit du peuple palestinien à lutter contre l’occupation Ilan Halevi, «Encore une fois à propos du sionisme et de l’antisémitisme», 2003. Jean-Pierre Perrin, «Ilan Halevi, l'âme en paix» , Libération, 10 July 2013. Ofer Aderet, «Ilan Halevi, Jewish member of the Palestine Liberation Organization, dies in Paris», Haaretz, 10 July 2013. AFPS, «Avec Ilan Halévi, nous venons de perdre un ami de toujours», Association France Palestine Solidarité, 10 July 2013. Pierre Haski, «Mort d’Ilan Halevi, intellectuel engagé, '100 % juif et 100 % arabe'», Rue 89, 11 July 2013. Michel Warschawski, «Ilan Halevi (1943—2013)», Alternative Information Center (AIC), 11 July 2013. Ben Lynfield (Jerusalem), «Fatah pays tribute to Ilan Halevi — an Israeli Jew who ‘defected’ to the PLO», The Independent, 11 July 2013. Margaret Busby, «Ilan Halevi: Jewish author, journalist and politician who rose to prominence in the PLO» (obituary), The Independent, 25 July 2013. «Ilan Halevy» (obituary), The Telegraph, 12 August 2013. Nicole Lapierre, «Ilan Halévi, métèque générique», Vagabondages Sociologiques (blog), Mediapart, 13 July 2013. Farouk Mardam-Bey, «Ilan Halevi: Palestinian Jew and Citizen of the World, 1943—2013», Journal of Palestine Studies, Vol. 43, No. 4 (Summer 2014), pp. 67–70. Ella Habiba Shohat, «A Voyage to Toledo: Twenty-Five Years After the 'Jews of the Orient and Palestinians' Meeting», Jadaliyya, 30 September 2014.
Катэгорыя:Выжылі ў Халакосце Катэгорыя:Пісьменнікі Францыі XX стагоддзя Катэгорыя:Сацыялісты Францыі Катэгорыя:Эмігранты з Францыі Катэгорыя:Імігранты Ізраіля Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Ізраіля Катэгорыя:Палесцінскія палітыкі Катэгорыя:Актывісты Катэгорыя:Пахаваныя на могілках Пер-Лашэз