Ілья Ісаевіч (Ісакавіч) Казас (25 кастрычніка (6 лістапада) 1874, Санкт-Пецярбург — 1948, Днепрапятроўск) — рускі і савецкі ўрач-афтальмолаг, доктар медыцыны, прафесар.
Нарадзіўся ў 1874 годзе ў Санкт-Пецярбургу ў караімскай сям’і. Бацька — еўпатарыйскі мешчанін, санкт-пецярбургскі 2-гільдыі купец Ісаак Ільіч Казас, займаўся тытунёвым гандлем.
У 1894 годзе скончыў . Вучыўся на медыцынскім факультэце Кіеўскага універсітэта Святога Уладзіміра. Належыць да школы рускіх прафесараў-афтальмолагаў . Пасля заканчэння Ваенна-медыцынскай акадэміі стаў ваенным урачом, працаваў ардынатарам Брэст-Літоўскага ваеннага шпіталя. З 1910 года працаваў асістэнтам у вочнай клініцы прафесара Л. Г. Белярмінава. У 1912 годзе ў Ваенна-медыцынскай акадэміі абараніў дысертацыю на ступень доктара медыцыны на тэму «Да паталогіі метыл-алкагольнага амаўрозу». Падчас Першай сусветнай вайны быў галоўным лекарам палявога запаснога шпіталя № 264. У ліпені 1915 года прадстаўлены да ўзнагароджання Ордэнам Святога Станіслава 3-й ступені, «за выдатна-шчырую службу і працы, панесеныя ў час ваенных дзеянняў». З 1919 па 1922 год працаваў асістэнтам у Адэскай вочнай клініцы, якую ўзначальваў прафесар У. П. Філатавым.
З 1922 па 1948 год — прафесар і загадчык кафедры вочных хвароб Екацерынаслаўскага (Днепрапятроўскага) медыцынскага інстытута. Удзельнічаў у стварэнні савецкага кіраўніцтва па вочных хваробах пад рэдакцыяй прафесара Л. Г. Беллярминова і прыват-дацэнта . У 1932 годзе ўзначаліў кафедру вочных хвароб Днепрапятроўскага інстытута ўдасканалення ўрачоў. У 1935 годзе грамадскасць Днепрапятроўска святкавала 35-годдзе навуковай дзейнасці І. І. Казаса. Падчас эвакуацыі, у 1941—1944 гадах, працаваў у ў Алма-Аце.
Памёр у 1948 годзе ў Днепрапятроўску.
Сям’я Жонка — Наталля Мартынаўна (Маркаўна) Казас. У 1974 годзе перадала ў дар кававы столік, які раней належаў І. А. Ганчарову.
Жыў у Днепрапятроўску па адрасе , 6, кв. 3.
Навуковая дзейнасць Аўтар 95 навуковых прац па пытаннях афтальмалогіі, 25 з якіх прысвечаны праблемам сіфілісу вока. Вялікай папулярнасцю карысталіся падручнікі «Асновы тэрапіі вочных хвароб» і «50 прыкладаў прызначэння акуляраў». Распрацаваў метад склераірыдэктаміі, які выкарыстоўваўся пры лячэнні хворых на глаўкому. Пад кіраўніцтвам І. І. Казаса выкананы і абаронены адна доктарская і 10 кандыдацкіх дысертацый.
Грамадская дзейнасць Член-супрацоўнік .
Літаратура
Катэгорыя:Медыкі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя) Катэгорыя:Дактары медыцыны Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Расійскай імперыі