Аларт ван Эвердынген (нідэрл. Allart van Everdingen; , , Паўночная Галандыя — , , Галандыя) — нідэрландскі жывапісец-пейзажыст і гравёр-аквафартыст, родам з Алкмара, вучань Руланта Саверэя ва Утрэхце і Пітэра дэ Малейна (Тэмпесты) у Харлеме.
Біяграфія і творчасць Маляваў краявідаў гарыстых мясцовасцяў са скаламі, вялізнымі валунамі, змрочнымі хвоямі, шумнымі вадаспадамі і пахмурным небам. Матэрыялам для такіх выяў служылі яму шматлікія эцюды з натуры, зробленыя ім падчас яго паездкі на скандынаўскі паўвостраў у 1644 годзе. Зрэдку ён пісаў таксама бурнае мора.
Вярнуўшыся ў Нідэрланды, у 1645 годзе быў прыняты ў якасці майстра ў харлемскую гільдыю св. Лукі і затым працаваў у Алкмары, Харлеме і з 1652 года да самай смерці сваёй у Амстэрдаме. Карціны Эвердынгена, адрозніваюцца дакладнай перадачай формаў дзікай прыроды, нярэдка велічна-жывапісныя па матыве і амаль заўсёды прасякнутыя меланхалічным настроем, сустракаюцца ў многіх грамадскіх музеях і прыватных калекцыях. У Эрмітажы іх тры (два віды ў Нарвегіі і «Вусце Шэльды»), у Берлінскім музеі — таксама тры, у Дрэздэнскай галерэі — два («Паляванне на ланей каля горнага возера» і «Вялікі вадаспад»), у Луўры ў Парыжы — адзін, у мюнхенскай Пінакатэцы — тры, у амстэрдамскім музеі — пяць і г. д.
З гравюрнай спадчыны 106 адлюстроўваюць ландшафты і віды мора, а 57 — ілюстрацыі да «Райнеке Ліс» (арыгінальныя малюнкі, па якіх выкананы гэтыя апошнія, захоўваюцца ў Брытанскім музеі ў Лондане).
У Аларта ван Эвердынгена былі два браты, даволі таленавітыя мастакі: Цэзар ван Эвердынген (1616—1678), вучань Я. Ван Блакгорста, які займаўся партрэтным і гістарычным жывапісам, і Ян ван Эвердынген (пам. у 1656 годзе), вучань Цэзара, які пісаў прадметы неадушаўлёнай прыроды.