Па́перць — ганак храма, які саздае знешнюю частку прытвора. Неабходны атрыбут прыходскага храма ва ўсходнеславянскай мураванай і драўлянай архітэктуры. Паперць, якая была першым храмавым узвышэннем, азначае сабой духоўную вышыню Царквы ў адносінах да свету.
У цяперашні час ў праваслаўных храмах паперць ўяўляе сабой пляцоўку перад уваходнымі дзвярыма храма, да якой вядуць некалькі прыступак і на якой, як і ў старажытнасці, стаяць жабракі, якія просяць міласціну ў вернікаў. Само слова «паперць» магло адбыцца ад лац. pauper — бедны.
Літаратура С. 63. Якимович, Ю. А. Зодчество Белоруссии XVI — середины XVII в. — Минск, 1991.
Спасылкі
Катэгорыя:Архітэктура