Люй Люлян ( ; 1629 – 3 кастрычніка 1683) — ханьскі кітайскі паэт і пісьменнік з павета правінцыі Чжэцзян. Нарадзіўся пры дынастыі Мін, але памёр пры маньчжурскай дынастыі Цын.
Кар’ера У 1647 годзе адзін з яго пляменнікаў быў пакараны за антыцынскую дзейнасць. Люй Люлян прымаў актыўны ўдзел у антыманьчжурскім ваенным руху, які падняўся пасля падзення Мін у 1644 годзе. Пасля правалу лаялістычнага руху Мін ён стаў пустэльнікам і лекарам. Люй Люлян адмовіўся служыць новай дынастыі, нягледзячы на частыя просьбы, таму што сцвярджаў, што захаванне розніцы паміж і варварамі важней, чым павага да праведнай сувязі паміж міністрам і суверэнамLydia Liu (2004), 84. Lü's original sentence was «Hua-Yi zhi fen da yu jun-chen zhi yi» 華夷之分，大於君臣之義..
Люй Люлян напісаў знакаміты верш . «Лёгкі ветрык, якім бы далікатным ён ні быў, не дзьме на мяне; яркі месяц не перастае асвятляць нас». (清風雖細難吹我，明月何嘗不照人?) У гэтым вершы «лёгкі ветрык» (qing feng 清風) змяшчае іерогліф «Цын» (як у дынастыі), а «яркі месяц» (ming yue 明月) сімвал для «Мін». Ён таксама напісаў шмат .
Люй Люлян таксама з’яўляецца адным з найбольш вядомых прыкладаў ў кітайскай гісторыі. Пасля смерці Люляна чыноўнік па імені быў натхнёны яго антыцынскімі творамі на спробу зрынуць імператара Юнчжэна. У выніку ў 1733 годзе труп Люляна і аднаго з яго сыноў былі эксгумаваны і знявечаны, іншы сын быў пакараны смерцю, яго ўнукі былі сасланы, а сваячкі адпраўлены ў рабства, а ўсе яго творы былі забароненыя. Падобным чынам паступілі і з двума яго паслядоўнікамі.
Люй Люлян з’яўляецца персанажам уся-рамана «».
Крыніцы
Спасылкі
Працы Люй Люляна ў Chinese Text Project
Катэгорыя:Паэты Кітая Катэгорыя:Пісьменнікі Кітая