Шмэр Іегуда Лейб Медалье (22 ліпеня 1872, Вегеры, Ковенская губерня, Расійская імперыя — 26 красавіка 1938, Масква) — галоўны рабін Віцебску ў 1907 — 1929 гадах, галоўны рабін Масквы з 1933 па 1938 годы. Адзін з самых уплывовых рабінаў Расійскай імперыі і СССР першай трэці XX стагоддзя. У 1938 годзе быў расстраляны.

Біяграфія

Шмэр Іегуда Лейб Медалье нарадзіўся ў сям'і Любавіцкага хасіда ў літоўскі мястэчка Вегеры () (па іншых звестках — у Шаўляй). Дзяцінства правёў у мястэчку Крэтынген (Крэтынга, Літва). У 17 гадоў паступіў у знакаміты літоўскі ешыбот «Слабодка» у Коўна (Каўнас). Праз тры гады, ажаніўшыся на дачцэ рабіна мястэчка Кралявец Чарнігаўскай губерні, пасяліўся ў доме цесця.

У 1898 стаў рабінам і атрымаў пасаду рабіна Тулы, якое займаў з 1899 па 1903 год.

У 1903 годзе заняў месца рабіна Краляўца, у сувязі са смерцю цесця.

У 1907 годзе быў запрошаны адразу на дзве рабінскія пасады — у Віцебск і Кішынёў. Стаў рабінам харальнай Заручаўскай сінагогі ў Віцебску.

Падчас службы ў Віцебску карыстаўся значным аўтарытэтам у рэлігійным асяроддзі, быў своеасаблівым сувязным звяном паміж сістэмай літоўскіх ешыботаў і любавіцкімі хасідамі.

У 1910 годзе ўдзельнічаў у скліканым уладамі з'ездзе прадстаўнікоў яўрэйскіх супольнасцяў (Усерасійскім рабінскім з'ездзе) у Санкт-Пецярбурге.

У 1912 годзе ўдзельнічаў у Катавіцах ва ўстаноўчай канферэнцыі «Агудат Ісраэль» (грамадскага руху па абароне правоў і інтарэсаў рэлігійных габрэяў). Пасля Лютаўскай рэвалюцыі стаў сузаснавальнікам рэлігійных партый расійскіх яўрэяў «Ахдут» і «Кнэсэт Ісраэл».

Пасля кастрычніка 1917 года неаднаразова падвяргаўся пераследам як рэлігійны дзеяч. У студзені 1921 года абараняў у інсцэнаваным бальшавікамі «судзе над хедэрам» (публічным дыспуце, прысвечаным габрэйскай адукацыі) правы габрэяў на рэлігійную адукацыю.

У 1927 годзе, з Мардэхаем Дубіным і іншымі рэлігійнымі дзеячамі здолеў дамагчыся замены смяротнага прысуду Любавіцкаму цадзіку Іосіфу Іцхаку Шнеерсону на высылку з краіны.

У пачатку 1920-х гадоў дапамагаў арганізаваць у Віцебску сетку гурткоў «Тыфэрэт Бахурым», закліканых распаўсюджваць веды аб габрэйскай рэлігіі сярод студэнтаў і працоўнай моладзі.

У канцы 1920-х гадоў Медалье быў вымушаны пакінуць месца рабіна ў Віцебску з-за ўзмацнення жорсткасці антырэлігійнай палітыкі савецкай улады. У 1929 годзе ён пасяліўся ў Туле, а ў 1931 годзе пераехаў у горад Ласінаастроўск пад Масквой.

У 1933 годзе пасля ад'езду з СССР галоўнага рабіна Масквы Якава Клемеса заняў яго пасаду. У 1930-я гады Шмэр Іегуда Лейб Медалье быў адзіным афіцыйна дзеючым маскоўскім рабінам; ён займаў гэтую пасаду ва ўсіх чатырох яшчэ працавалі ў горадзе сінагогах — Харальнай, Арбацкай, Мар'інарошчынскай і на Вялікай Броннай вуліцы. Дэ-факта ён быў галоўным рабінам СССР. Быў арыштаваны 4 студзеня 1938 года.

Медалье абвінавацілі ў сувязях з яўрэйскай арганізацыяй «Джойнт» і, у прыватнасці, з яе даччынай структурай «Агра-Джойнт». Медалье пацвердзіў, што быў знаёмы з былым дырэктарам «Агра-Джойнта» Іосіфам Розенам, пачынаючы яшчэ з 1900-х гадоў. НКВД абвінаваціла Медалье ў тым, што ён «забяспечваў Розена паклёпніцкімі матэрыяламі аб становішчы Савецкага Саюза». Акрамя таго ён быў абвінавачаны ў сувязях з любавическим рэбе Іосіфам Іцхакам Шнеерсонам, з нямецкімі агентамі, і ў спакушэнні моладзі. 26 красавіка 1938 года суд прысудзіў Шмэра Іегуду Лейба Медалье да расстрэлу.

Быў расстраляны і пахаваны ў агульнай магіле на палігоне «Камунарка».

Рэабілітаваны пасмяротна праз 20 гадоў.

Дзеці

Жонка — Двейра (Двойра) Берковна, народжаная Карасік (?—1962), у сям'і было 6 сыноў і 5 дачок (па іншых звестках 12 дзяцей), сасланая пасля арышту мужа ў Баян-Аул, вызвалена з ссылкі ў 1946 годзе па хадайніцтве сына Гирша Медалье. Сын — Майсей (Мошэ) Медалье (26.05.1902—1938), рабін. Быў рабінам у Туле (1930) і Растове-на-Доне. Пасля 1917 года падвяргаўся пераследам з боку ўладаў. Арыштаваны 1 верасня 1935 года, прысуджаны да 5 гадоў ІТЛ. 28 лютага 1938 года арыштаваны ў лагеры, 10 сакавіка 1938 года «Тройкай УНКУС па ДВК «прысуджаны да расстрэлу». Яго жонка Сара, народжаная Бяспалава (1907—1941) і двое дзяцей (Давід і ?) загінулі ў Халакост у Беларусі. Дачка — Броха (Берта) (1903—?), была замужам за Меерам Лейзеровічам Рабіновічам (1893—1959), рабочым, членам савета Маскоўскай Харальнай сінагогі да 1936 года, арыштаваным па адной справе з яе бацькам і асуджаным на 8 гадоў, якія ён адбыў на Калыме. 17 люты 1949 арыштаваны паўторна, прысуджаны да вечнай спасылцы ў Краснаярскі край. Сын — Барыс або Бер Шмэр Лейбовіч або Берл (1904—1983), рабін у Ленінградзе, 20 ліпеня 1946 арыштаваны як сацыяльна небяспечны элемент, у момант арышту «без пэўных заняткаў». 8 лютага 1947 прысуджаны да ОСО пры МДБ СССР да спасылцы ў Краснаярскі край, апошнія гады жыцця жыў пры Ленінградскай сінагозе, нейкі час працаваў там бібліятэкарам, потым гэта было забаронена. Сын — Арон або Аарон, рабін, жанаты з дачкой рабіна Растова-на-Доне Абрагама Хаіма Кацэнеленбогена і памёр падчас блакады Ленінграда у 1943 годзе. Сын — Абрагам (Аўром, Абрам Львовіч) Медалье (1906—1991), рабін і грамадскі дзеяч. Быў жанаты з дачкой рабіна з Бабруйск Шмуэля Бяспалава, які загінуў у Халакост. Абрагама Медалье называюць сваім настаўнікам некалькі вядомых рабінаў у краінах былога СССР. Як і яго браты, Абрагам атрымаў рэлігійную адукацыю, свецкую вышэйшую адукацыю атрымаў экстэрнам, быў выкладчыкам матэматыкі ў станкаінструментальным інстытуце. Быў арыштаваны ў студзені 1951 года. Тэрмін 7 гадоў па 58-м артыкуле, адбываў яго на шахце ў Минлаге (Інта). Вызвалены ў красавіку 1956 года. Лічыўся неафіцыйным рабінам Ленінграда аж да сваёй смерці. Сын — Гірш (Рыгор, Гірш Львовіч), (25.07.1907—1992) падпалкоўнік медыцынскай службы, узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі і Айчыннай вайны II ступені, медалём «За баявыя заслугі» і іншымі, жанаты на Мар'ям Каждан, дачкі рабіна Шлома, пасля вайны працаваў стаматолагам. Дачка — Зісля (Зінаіда), замужам за Якавам Ромам Дачка — Сара (Соф'я) Дачка — Ліля, Дачка — Гинда або Гинда-Цирля, жыла ў Маскве, памерла ў адзіноце. Дачка — Рэбэка або Хая-Рыўка (1913—2002?), жыла ў Маскве, памерла ў адзіноце. Сын — Гілель Медалье (, 1916, Віцебск, — 1977, Антверпен), рабін і грамадскі дзеяч. У 1932 годзе па жаданні бацькі з'ехаў за мяжу да сваякоў. Атрымаў рэлігійную і свецкую адукацыю, доктар філасофіі. Быў адным з кіраўнікоў руху Мізрахі у Вялікабрытаніі, рабінам горада Лідс, пазней рабінам горада Антверпен. Рэдактаваў пераклад Шулхан аруха на англійскую мову.

Памяць міні|Вялікая Любавіцкая сінагога ў Віцебску Рабін Пінхас Гольдшмідт, які заняў пасаду рабіна Масквы ў 1991 годзе падарыў Маскоўскай харальнай сінагозе парахет (заслону) у памяць аб Медальі, якая па гэты дзень выкарыстоўваецца ў будні. У 2011 годзе быў створаны мемарыяльны камітэт, які паставіў мэту вярнуць нашчадкам імя Медалье. З 19 лістапада 2014 года па 11 студзеня 2015 года ў Габрэйскім музеі і цэнтры талерантнасці праходзіла выстава «Рабінская дынастыя», прысвечаная памяці рабіна і яго дзяцей. 5 лютага 2017 года ў памяць аб галоўным рабіне Масквы Медалье ўсталявалі мемарыяльную таблічку на жылым доме (лётчыка Бабушкіна, д. 11/2), які стаяў на месцы, дзе знаходзіўся дом, у якім ён жыў з роднымі. У 2022—2023 гадах па па ініцыятыве праўнучкі рабіна Ганны Медалье і яўрэйскага фонду «Шміні» была адноўлена Вялікая Любавіцкая сінагога ў ВіцебскуЯк ідзе аднаўленне Віцебскай сінагогі.

Спасылкі Катэгорыя:Рабіны Беларусі Катэгорыя:Расстраляныя і пахаваныя на палігоне «Камунарка» Катэгорыя:Нарадзіліся ў Акмянскім раёне Катэгорыя:Нарадзіліся ў Шаўляйскім павеце Катэгорыя:Памерлі ў 1938 годзе Катэгорыя:Памерлі 26 красавіка Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1872 годзе Катэгорыя:Нарадзіліся 22 ліпеня