Рудольф Эрнеставіч (Эрнст Рудольф) Траўтфетэр, з 1825 года — фон Траўтфетэр (; ) — расійскі батанік і натураліст, знаўца рускай флоры, ардынарны прафесар, дэкан фізіка-матэматычнага факультэта і рэктар Імператарскага ўніверсітэта Святога Уладзіміра.
Біяграфія Нарадзіўся 8 лютага 1809 года.
Паступіўшы ў 1825 годзе на медыцынскі факультэт Дэрпцкага ўніверсітэта, потым перайшоў на аддзяленне фізіка-матэматычных навук філасофскага факультэта, дзе да 1831 года займаўся спецыяльна батанікай пад кіраўніцтвам К. Х. Ледэбура; у 1829 годзе быў узнагароджаны залатым медалём за разважанне на зададзеную тэму па батаніцы.
Ганараваны ў 1833 годзе Дэрпцкім універсітэтам ступені кандыдат, у 1835 годзе — Кёнігсбергскім універсітэтам ступені доктара філасофіі, у 1839 годзе ўніверсітэтам Святога Уладзіміра ў Кіеве — ступені доктара прыродазнаўчых навук.
У 1833 годзе прызначаны на пасаду памочніка дырэктара Дэрпцкага ўніверсітэцкага батанічнага саду, у 1834 годзе, пасля публічнай абароны дысертацыі, вызначаны дацэнтам у Дэрпцкім універсітэце па прадмеце батанікі.
У 1835 годзе перайшоў на пасаду малодшага памочніка дырэктара Імператарскага Батанічнага саду ў Санкт-Пецярбургу (Ф. Б. Фішэра).
У 1838 годзе пераехаў у Кіеў, дзе быў спачатку выпраўляючым пасаду ардынарнага прафесара батанікі ў Кіеўскім універсітэце, а ў 1839 годзе быў зацверджаны на пасадзе ардынарнага прафесара. Таксама з 1838 па 1847 гады загадваў батанічным садам гэтага ўніверсітэта, якія знаходзіліся тады ў горадзе Крэмэнэць Валынскай губерні; з 1841 года працаваў над арганізацыяй новага ўніверсітэцкага батанічнага саду ў Кіеве, якім і кіраваў да 1852 года; меў у сваім падпарадкаванні гербарый універсітэта (1838—1852), кабінеты агранамічнай і механічнай школы (1839—1843) і мінералагічны кабінет (1842—1846).
Быў дэканам фізіка-матэматычнага факультэта ў 1841 годзе і з 1843 па 1847 год і віцэ-старшынёй камісіі, найвысока заснаванай для апісання губерняў Кіеўскага навучальнай акругі з 1851 па 1859 год. Прытым, Траўтфетэр чытаў ва ўніверсітэце з 1842 па 1845 год лекцыі па мінералогіі і геалогіі.
У 1847 годзе, па абранні савета, прызначаны рэктарам на 4 гады, але, яшчэ да заканчэння гэтага тэрміну, з нагоды ўвядзення новага парадку прызначэння рэктараў, найвысока быў вызначаны ў 1850 годзе рэктарам са звальненнем ад пасады прафесара. Пры выхадзе ў адстаўку ў 1859 годзе быў ганараваны звання ганаровага члена ўніверсітэта Святога Уладзіміра.
У 1860 годзе заняў месца дырэктара Горы-Горацкага земляробчага інстытута.
Неўзабаве пасля паступлення Імператарскага Санкт-Пецярбургскага батанічнага саду ў вядзенне Міністэрства дзяржаўных маёмасцяў кіраванне ім было часова даручана Траўтфетэру, зацверджанаму ў 1864 годзе ў званні загадчыка садам, а ў 1866 годзе, згодна з палажэннем новага штата батанічнага саду, дырэктарам; апошнюю пасаду Траўтфетэр займаў да 1875 года, калі ў сувязі з кепскім здароўем па асабістым прашэнні быў звольнены ў адстаўку ў чыне тайнага саветніка; месца яго заняў галоўны батанік саду Э. Л. Рэгель.
Памёр 12 студзеня 1889 года.
Шырокі гербарый Траўтфетэра захоўваецца ў імператарскім батанічным садзе і часткова («Herbarium universale» — 3377 вігдаў у 30 папках) ў Санкт-Пецярбургскай лесатэхнічнай акадэміі.
Імператарская Акадэмія навук, абраўшы Траўтфетэра ў свае член-карэспандэнт яшчэ ў 1837 годзе, прысудзіла яму ў 1885 годзе ганаровы залаты медаль Бэра за яго даследаванні па рускай флоры, а Імператарскі батанічны сад прыняў яго ў 1875 годзе ў лік сваіх ганаровых членаў.
Узнагароджаны ордэнамі Святога Станіслава і Святой Ганны 1-х ступеняў, Святога Уладзіміра 3-й ступені.
Расліны, апісаныя Траўтфетэрам
Роды
Названы ў гонар Траўтфетэра Род Рака Траўтфетэр, правы прыток Ніжняй Таймыры.
Асноўныя друкаваныя працы Колькасць яго работ (1830—1888) даходзіць да 80. Усе яны датычацца амаль выключна флоры Расіі, усіх яе абласцей. Часткай гэта — манаграфіі асобных груп раслін рускай флоры, напрыклад, вярба, званочкавыя і іншых, часткай — апрацоўка калекцый Мідэндорфа, Шрэнка, Радэ, Бекера, Чаканоўскага і іншых.
Большасць прац Траўтфетэра надрукавана ў «Мемуарах» і «Бюлетэнях» Імператарскай Акадэміі навук, у «Бюлетэнях» Імператарскага Маскоўскага таварыства выпрабавальнікаў прыроды і ў «Працах» імператарскага батанічнага саду.
Grundriß einer Geschichte der Botanik in Bezug auf Rußland, 1837 Plantarum imagines et descriptiones floram rossicam illustrantes, 1844—1847 — восемь выпусков с 40 таблицами рисунков растений русской флоры Reise in den äußersten Norden und Osten Sibiriens während der Jahres 1843 und 1844, Вторая часть первого тома, 1847 — совместно с Карлом Мейером
Florae Rossicae fontes // Тр. Имп. С.-Петерб. бот. сада. — 1880. — Т. VII — подробный библиографический указатель всех статей, касающихся флоры России Incrementa florae phaenogamae Rossicae // Тр. Имп. С.-Петерб. бот. сада. — 1883—1884. — Т. VIII и IX, — указатель растений, найденных в России после выхода «Flora Rossica» Ледебура.
Крыніцы
Літаратура Директор Горыгорецкого земледельческого института / Лившиц В. М., Немыкин В. В., Цыганов А. Р. // Горыгорецкий земледельческий институт. — Горки, 1999. — С. 121—127. Траутфеттер, Рудольф Эрнестович // Гордость и слава Белорусской государственной сельскохозяйственной академии. Профессора и выпускники: академики и члены корреспонденты / Лившиц В. М, Цыганов А. Р., Саскевич П. А. — Горки, 2017. — ISBN 978-895-467-1. — С. 5—7. Hasselblatt, Arnold / Otto, Gustav Album academicum der Kaiserlichen Universität Dorpat. — Dorpat, 1889. — S. 144. Robert Zander, Fritz Encke, Günther Buchheim, Siegmund Seybold (Hrsg.): Handwörterbuch der Pflanzennamen. — Stuttgart, Ulmer Verlag, 1984. — ISBN 3-8001-5042-5.
Катэгорыя:Біёлагі XIX стагоддзя Катэгорыя:Батанікі Расійскай імперыі Катэгорыя:Члены-карэспандэнты Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі Катэгорыя:Рэктары Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі