Спорапаленін — гэта біялагічны палімер, які з'яўляецца асноўным кампанентам знешняй абалонкі спор і пылковых зерняў раслін. Ён лічыцца адным з самых устойлівых арганічных матэрыялаў у раслінным царстве. Дзякуючы сваёй выключнай устойлівасці да хімічнай дэградацыі, спарапаленін выдатна захоўваецца ў глебах і геалагічных адкладах на працягу сотняў мільёнаў гадоў. Спарапаленін таксама сустракаецца ў клетачных сценках некаторых відаў зялёных водарасцей, такіх як Chlorella.
Хімічны склад Хімічны склад спарапаленіну доўгі час заставаўся загадкай. Сучасныя аналітычныя метады паказалі, што гэта складаны гетэрапалімер, які складаецца пераважна з даўгаланцуговых тлустых кіслот, фенілпрапаноідаў і фенольных злучэнняў, звязаных паміж сабой у трывалую сеткаватую структуру. Раней лічылася, што ён складаецца з палімерызаваных каратыноідаў, але гэтая гіпотэза была абвергнута. Даследаванні паказалі, што склад спарапаленіну не з'яўляецца аднолькавым для ўсіх раслін, што сведчыць пра тое, што гэта клас злучэнняў, а не адна канкрэтная малекула. Напрыклад, у 2019 годзе ў складзе спарапаленіну хвоі былі выяўленыя полівінілавы спірт і ацэтальныя сувязі, у той час як у дзеразы (Lycopodium) у 2020 годзе была выяўлена макрацыклічная структура без араматычных кольцаў.
Біялагічная роля Галоўная функцыя спарапаленіну — абарона спор і пылку ад знешніх уздзеянняў. Яго складаная структура забяспечвае ўстойлівасць да ферментатыўнага разбурэння бактэрыямі і грыбамі. Фенольныя кампаненты ў яго складзе паглынаюць ультрафіялетавае выпраменьванне, абараняючы адчувальную ДНК унутры гамет ад пашкоджанняў.
Гл. таксама
Хіцін Тэкцін
Зноскі
Катэгорыя:Біямалекулы Катэгорыя:Палімеры Катэгорыя:Біяпалімеры