Тамара Саланевіч () — беларуска-польская кінарэжысёрка і сцэнарыстка дакументальных фільмаў.
Біяграфія Нарадзілася ў сям’і даваеннай беларускай інтэлігенцыі, яе бацькамі былі Мікалай і Вольга Саланевічы. Вучылася ў пачатковай школе ў Нараўцы, а затым у агульнаадукацыйным ліцэі ў Міхалове. Скончыла факультэт польскай філалогіі Варшаўскага ўніверсітэта і аспірантуру па журналістыцы.
З сярэдзіны 1960-х гадоў яна працавала на Польскім тэлебачанні, у штодзённай праграме «Дзённік тэлевізійны», у рэпартажным аддзеле Першага канала, у аддзелах сацыяльнага і дакументальнага кіно, а таксама ў Студыі дакументальных фільмаў у Лодзі. У 1990-х гадах супрацоўнічала з Беластоцкім аддзяленнем рэгіянальнага тэлебачання.
Падляшша з яго шматнацыянальнай і шматканфесійнай культурай натхніла тэматыку большасці фільмаў Саланевіч. Свой першы фільм пра гэты рэгіён яна зняла ў 1966 годзе. «Мястэчка на ўскрайку пушчы» — фільм пра жыццё ў Гайнаўцы ў той час.
Многія з яе фільмаў атрымалі ўзнагароды на фестывалях у Польшчы і за мяжой. Сярод яе найбольш вядомых і ўзнагароджаных фільмаў: «Матэчнік» — прэмія «Залаты экран» у 1975 годзе; «Антыгона ў стадоле» — бронзавая ўзнагарода «Конік» на Кракаўскім фестывалі дакументальнага кіно; «Гэля Пацэвічаўна з Задважанаў» — сярэбраная ўзнагарода «Конік» на Кракаўскім фестывалі дакументальнага кіно; «Зямля» — Гран-пры на Кракаўскім фестывалі дакументальнага кіно; «Вузкая каляіна» — прэмія «Салідарнасці» у 1981 годзе і першы прыз на сацыяльна-палітычным кінафестывалі 1984 года; і «Польскі падкідыш» — прэмія Асацыяцыі польскіх журналістаў у 1997 годзе.
Фільмаграфія
1966 — Miasto na skraju puszczy (рэалізацыя, сцэнарыстка) 1974 — Antygona w stodole (рэалізацыя, сцэнарыстка) 1975 — Hela Pacewiczówna z Zadworzan (рэжысёрка) 1977 — Ziemia (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1978 — Kto za, kto przeciw, kto się wstrzymał (рэалізацыя, сцэнарыстка) 1982 — Wąski tor (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1985 — Kresowa ballada 1935 (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1985 — Nieobecny, poległ na polu chwały (рэалізацыя) 1987 — Siłaczka z goran (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1987 — Wiatrak w dolinie (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1987 — Czy słyszysz jak płacze ziemia… (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1988 — Andrzej i Maria (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1988 — Żertwa (рэжысёрка, рэалізацыя на ТВ, сцэнарыстка) 1993 — Melodia duszy (рэжысёрка, сцэнарыстка) 1994 — Już niepotrzebni (рэжысёрка) 1995 — Bizancjum w Hajnówce (рэжысёрка) 1995 — Przeżycie obywatela Pikutina (рэжысёрка) 1995 — Polski podrzutek (рэжысёрка) 1995 — Łemko ze Żdyni (рэжысёрка) 1997 — Polski podrzutek II (рэжысёрка) 1997 — Gorzkie zwycięstwo (рэжысёрка) 1999 — Tango bezrobotnych (рэжысёрка) 2000 — Tatarzy w Polsce (рэжысёрка)
Кінапрэміі
1981 — Хто за, хто супраць, хто ўстрымаўся? Кракаў, Нацыянальны фестываль кароткаметражных фільмаў, Прэмія KAFLREF і TV NSZZ «Салідарнасць», Мазавецкае ваяводства 1978 — Ziemia Кракаў, Нацыянальны фестываль кароткаметражных фільмаў, Гран-пры «Залаты конь-хобі» 1977 — Ziemia Лодзь, Гран-пры (ФФ Сацыяльна-палітычны) 1976 — Hela Pacewiczówna z Zadworzanie Люблін, Нацыянальны фестываль сельскагаспадарчага кіно, 2-я прэмія 1976 — Hela Pacewiczówna z Zadworzanie Кракаў, Нацыянальны фестываль кароткаметражных фільмаў, Спецыяльны прыз «Сярэбраны конь-хобі» 1975 — «Антыгона ў стадоле» Кракаў, Нацыянальны фестываль кароткаметражных фільмаў, бронзавы конік 1974 — «Антыгона ў стадоле» Люблін, Нацыянальны сельскагаспадарчы кінафестываль, 1-ы прыз; 6-ы Нацыянальны сельскагаспадарчы кінафестываль — узнагарода старшыні Камітэта радыё і тэлебачання ў катэгорыі тэлевізійных фільмаў
Ушанаванне памяці У самым цэнтры Беластока знаходзіцца бульвар Тамары Саланевіч (размешчаны ўздоўж ракі Белай і праспекта Пілсудскага і цягнецца ад вуліцы Генрыка Сянкевіча да вуліцы Фабрычнай).
У Гайнаўцы ёсць вуліца, названая ў гонар Тамары Саланевіч, а ў Нарэўцы — галерэя, названая ў яе гонар.
Крыніцы
Катэгорыя:Кінарэжысёры Польшчы