Аляксей Андрэевіч Паборцаў (; ) — расійскі тэлежурналіст, спецыяльны карэспандэнт тэлекампаніі НТВ, начальнік аддзела спецыяльных праектаў дырэкцыі інфармацыйнага вяшчання ААТ (з 2015 — АТ) «Тэлекампанія НТВ» з 2004 года.
Біяграфія Нарадзіўся ў Маскве. У 1988 годзе скончыў партугальскае аддзяленне Маскоўскага дзяржаўнага інстытута замежных моў імя Марыса Тарэза па спецыяльнасці «Перакладчык з партугальскай і англійскай моў».
Па заканчэнні ВНУ праходзіў тэрміновую вайсковую службу, у ходзе якой прымаў удзел у грамадзянскай вайне ў Анголе. Першая камандзіроўка ў Анголу адбылася ў 1985—1986 гадах, пасля трэцяга курса інстытута. У 1988—1990 гадах, як вайсковец, працаваў ваенным перакладчыкам у складзе групы савецкіх спецыялістаў у Анголе.
У пачатку 1990-х гадоў працаваў у рэдакцыі ТАСС, а таксама дыктарам і карэспандэнтам на «Иновещание» (Цэнтральнае тэлебачанне Дзяржтэлерадыё СССР).
Тэлебачанне Пачынаючы з 1994 года супрацоўнічаў з маскоўскім тэлеканалам 2х2, у 1995 — карэспандэнт у навінах гэтага ж тэлеканала.
Са снежня 1995 — карэспандэнт у інфармацыйных праграмах тэлеканала НТВ. Пачынаючы з канца 1995 — пачатку 1996 года вёў рэпартажы з Чачні: як з пазіцый федэральных сіл, так і з пазіцый чачэнскіх сепаратыстаў. Працаваў падчас першай і другой чачэнскіх кампаній, Дагестанскай вайны, таксама здымаў рэпартажы пра войны, катастрофы і перавароты, якія адбываліся ў Афрыцы, Афганістане, Югаславіі і Албаніі, здымаў наступствы ўрагану ў Маскве 1998 года. Да чэрвеня 2014 года ў розны час працаваў карэспандэнтам у інфармацыйных праграмах НТВ — «Сегодня», «Итоги», «Намедни», «Сегодня: итоговая программа», а таксама з’яўляўся адным з пастаянных аўтараў рубрыкі «Профессия — репортёр». З 2000 па 2004 год — пастаянны аўтар праекта «Найноўшая гісторыя».
У дні змены ўласніка НТВ у красавіку 2001 года працаваў дзяжурным карэспандэнтам у рэдакцыі.
З верасня 2002 па красавік 2004 — аўтар, кіраўнік і вядучы штотыднёвай тэлевізійнай праграмы пад назвай «Национальная безопасность. Расследование НТВ». Разам з ім гэтую праграму таксама вялі Алена Саркісян і Антон Грішын.
З пачатку мая 2004 года працаваў пераважна як аўтар дакументальных фільмаў на НТВ, у адной групе з рэжысёрам Наталляй Васьковай і карэспандэнтам, прадзюсарам Канстанцінам Мыльнікавым. З верасня — кіраўнік спецыяльных праектаў дырэкцыі інфармацыйнага вяшчання НТВ.
Узнагароды і прэміі Медаль ордэна «За заслугі перад Айчынай» I ступені (27 лістапада 2006 года) — «за вялікі ўклад у развіццё айчыннага тэлерадыёвяшчання і шматгадовую плённую дзейнасць». Медаль ордэна «За заслугі перад Айчынай» II ступені (8 снежня 2000 года) — «за мужнасць, адвагу і самаадданасць, праяўленыя пры выкананні прафесійнага абавязку, і аб’ектыўнае асвятленне падзей у Паўночна-Каўказскім рэгіёне». Прэмія «Крыштальная пляшка» за фільм «Першамайская калона» (2002). Прэмія Саюза журналістаў Расіі за лепшае журналісцкае расследаванне — за фільм «Закладнікі чорнага неба» (2003). Кінафестываль дакументальных фільмаў «Закон і грамадства» (2003) — адзначаны фільм «Прысуджаныя жыць» у намінацыі «Злачынства і пакаранне». Лаўрэат міжнароднай прэміі Арцёма Баравіка «Гонар. Мужнасць. Майстэрства» (2003) і тая ж прэмія — за фільмы «Па той бок вайны» (2005) і «Атамныя людзі» (2006). Дзясяты міжнародны фестываль і тэлефільмаў «Залаты бубен» (2006). Дыпломам у намінацыі «Дакументальны фільм» быў адзначаны фільм Аляксея Поборцева «Атамныя людзі».
Сям’я Жанаты, мае дваіх дзяцей.
Крыніцы
Катэгорыя:Перакладчыкі з партугальскай мовыКатэгорыя:Журналісты Расіі Катэгорыя:Ваенныя карэспандэнты