Дзяржаўны лётна-выпрабавальны цэнтр (ДЛВЦ) імя В. П. Чкалава – адзіная ў Расіі арганізацыя з правам сертыфікацыі ваеннай авіяцыйнай тэхнікі.
Гісторыя Гісторыю вядзе ад навукова-выпрабавальнага аэрадрома Глаўпаветрфлота РСФСР, які быў створаны 21 верасня 1920 года загадам Рэўваенсаветана на Цэнтральным аэрадроме ў Маскве. Пазней, 12 кастрычніка 1926 года, ператвораны ў навукова-выпрабавальны інстытут ВПС РСЧА. З гэтага моманту ўсе ўзоры авіяцыйнай тэхнікі сталі прымацца на ўзбраенне ВПС і авіяцыі ВМФ толькі пасля атрымання станоўчага заключэння ад ваенных выпрабавальнікаў. У перадваенныя гады і падчас Вялікай Айчыннай вайны інстытутам была праведзена каласальная праца па выпрабаваннях многіх новых узораў самалётаў. З пачаткам вайны НДІ быў перабазаваны ў Свярдлоўск. У маі 1944 года НДІ ВПС перафармаваны ў Дзяржаўны навукова-выпрабавальны інстытут ВПС. У пасляваенныя гады вярнуўся да ранейшага месца дыслакацыі на аэрадроме Чкалаўскі Маскоўскай вобласці.
У 1960—1961 гады перадыслакаваны ў Ахтубінск (Астраханская вобласць). У снежні 1960 года на базе Дзяржаўнага Чырванасцяжнага навукова-выпрабавальнага інстытута ВПС былі аб’яднаны некалькі нумарных НДІ, а таксама паветраплавальны цэнтр у Вольску і лётна-выпрабавальны цэнтр у Феадосіі. У 1960-я гады тут праводзіліся выпрабаванні не толькі авіяцыйнай, але і касмічнай тэхнікі, напрыклад, сістэм жыццезабеспячэння і шлюзавання касмічнага карабля «Саюз-М».
У 1971 годзе Міністэрствам абароны СССР было прынята рашэнне аб пачатку цэнтралізаванай падрыхтоўкі лётчыкаў-выпрабавальнікаў у Дзяржаўным навукова-выпрабавальным інстытуце ВПС у Ахтубінску на базе сфармаванага тут цэнтра падрыхтоўкі лётчыкаў-выпрабавальнікаў.
У 1989 годзе быў перафармаваны ў 929-ы Дзяржаўны лётна-выпрабавальны цэнтр Мінабароны СССР.
Структура Бягучая структура ўключае ў сябе ўпраўленне цэнтра, выпрабавальныя цэнтры, прызначаныя для правядзення выпрабаванняў авіяцыйных і паветраплавальных комплексаў рознага прызначэння і ў розных умовах, упраўленне выпрабаванняў і даследаванняў бартавога авіяцыйнага, радыёэлектроннага абсталявання і авіяцыйнага ўзбраення, упраўленне выпрабавальных трас і палігонаў, спецыяльны авіяцыйны высакагорны цэнтр. Акрамя выпрабавальных упраўленняў і цэнтраў, у структуру цэнтра ўваходзяць часткі абслугоўвання і забеспячэння. Падраздзяленні цэнтра размешчаны ў гарадах Ахтубінску, Шчолкава, Знаменск, Вольску, Нальчыку, Ключах Камчацкіх, Феадосіі. ДЛВЦ размяшчае разгалінаванай сеткай выпрабавальных палігонаў, якія размяшчаюцца на тэрыторыі Астраханскай вобласці, Рэспублікі Казахстан, на Чорным моры, у Кабардзіна-Балкарыі.
Дзейнасць У цэнтры штогод праводзіцца больш за 220 самастойных выпрабаванняў з выкананнем не менш за 1600 палётаў, а таксама больш за 70 навукова-даследчых работ, у тым ліку і ў паветры, накіраваных на ўдасканаленне метадычнага забеспячэння выпрабаванняў перспектыўнай авіяцыйнай тэхнікі і ўзбраення. У цяперашні час ДЛВЦ узаемадзейнічае больш чым са 120 арганізацыямі прамысловасці, навуковымі інстытутамі, ваеннымі навукова-даследчымі ўстановамі і страявымі часткамі. Цэнтр валодае адзінай у краіне ўнікальнай эксперыментальна-выпрабавальнай базай. Толькі тут можа быць выканана ў поўным аб’ёме ацэнка новай і мадэрнізаванай авіяцыйнай тэхнікі і ўзбраення на адпаведнасць тактыка-тэхнічным патрабаванням заказчыка.
Літаратура Шамиль Хайруллин. Здесь летают на предельных режимах // Красная звезда, 21 сентября 2020.
Катэгорыя:Ваенна-паветраныя сілы СССРКатэгорыя:ВПС РасііКатэгорыя:Астраханская вобласцьКатэгорыя:Ваенныя палігоны